In nuptiis Canae vinum deficit. Maria necessitatem animadvertit et Filio suo proponit. Iesus sex hydrias lapideas aqua usque ad summum impleri iubet. Cum ministri ex eis architriclino afferunt, ille vinum optimum gustat. Ministri sciunt se aquam infudisse; architriclinus bonitatem vini testatur, origine eius ignota. Ita Christus primum miraculum publicum perficit et gloriam suam manifestat. Discipuli eius in eum credunt. Ioannes exactum ordinem huius doni servat, in quo intercessio Mariae, oboedientia ministrorum et creatrix potestas Domini eorum cooperantur.
Iesus in nuptiis Canae aquam in vinum convertit. Inde gloriam suam manifestat; discipuli eius actionem eius agnoscunt et in eum credunt.
Vinum deficit
Canae in Galilaea nuptiae celebrantur. Maria adest; etiam Iesus et discipuli eius invitati sunt. Durante celebratione vinum deficit. Maria difficultatem animadvertit et ad Filium suum convertitur. Defectum ei indicat et necessitatem hospitum coram eo ponit. Occasio primi miraculi in media vita humana communi sita est: festum gaudium et communionem praebere debet, sed hospites convivas suos non amplius apte excipere possunt. Iesus in hanc certam condicionem intravit. Praesentia eius homines non tantum in morbo et periculo mortis attingit, sed etiam in gaudio quod deficere minatur.[1]
Maria ministros ad Filium suum dirigit
Iesus matri respondet indicans horam suam nondum venisse. Maria in fiducia manet et ad ministros convertitur: facere debent quod eis dicit. Intercessio eius ita directe ad Christum ducit. Neque rationem agendi neque exitum definit, sed attentionem auxiliantium ad verbum eius dirigit. Ulterior rerum ordo hanc fiduciam implet. Iesus actionem suscipit, ministri mandato eius oboediunt et coetus nuptialis donum eius accipit. Ioannes Mariam expresse matrem Iesu appellat; insolita allocutio «mulier» hanc necessitudinem non tollit. Idem Evangelium eam postea iterum ut matrem eius sub Cruce ostendit.[1][4]
Sex hydriae aqua plenae donum vini fiunt
Ad ritus purificationis Iudaeorum sex hydriae lapideae positae sunt. Iesus ministros iubet eas aqua implere, et implent eas usque ad summum. Deinde haurire et architriclino afferre iubet. Ille aquam vinum factam gustat. Unde veniat nescit; ministri sciunt, quia aquam hauserunt. Architriclinus sponsum vocat et extollit vinum bonum usque nunc servatum esse. Ita conversio in exitu suo manifesta fit: ex hydriis aqua impletis vinum ministratur, cuius qualitatem etiam architriclinus originis ignarus agnoscit.[1]
Ioannes mandatum impletum, perceptionem ministrorum et iudicium architriclini cum responsione discipulorum coniungit: Iesus gloriam suam manifestat, et in eum credunt. Plenitudo hydriarum usque ad summum impletarum liberalitatem doni eius inculcat. Necessitas hospitum superata est, et in hoc auxilio discipuli plus quam felicem conversionem festi agnoscunt. Dominus eorum est qui agit. Thomas Aquinas hanc necessitudinem miraculi et Revelationis patefacit: opus extraordinarium missionem Christi confirmat et divinam eius potestatem agnoscendam praebet.[1][3]
Ministri et architriclinus diversa testantur
Narratio cognitionem participantium accurate distinguit. Ministri ordinem practicum noverunt: mandatum Iesu, aquam infusam et subsequentem haustum. Architriclinus originem vini ignorat et qualitatem eius aestimat. Maria defectum coram Christo posuit et ministros ad verbum eius remisit; discipuli miraculum tamquam manifestationem gloriae eius experiuntur. Haec diversa munera continuum testimonii ordinem constituunt. Cognitio materiae initialis et perceptio exitus expresse inter se coniunguntur. Ioannes hoc testimonium servat, sine eadem scientia omnibus participantibus attributa. Ipsa ignorantia architriclini de origine proprium pondus tribuit agnitioni vini intra rerum ordinem.[1]
Creator in nuptiis
Ioannes opus signum appellat, quia ad personam Christi remittit. Coetus nuptialis verum donum accipit, et discipuli in eo gloriam eius agnoscunt. Thomas Aquinas miracula hoc sensu tamquam confirmationem doctrinae eius et manifestationem divinae potestatis explicat. Augustinus oculos ad eundem Creatorem dirigit qui alias per incrementum vitis vinum producit. Canae extraordinario modo agit et hominibus manifestat a quo etiam ordinaria fecunditas oriatur. Miraculum ita conspectum ad potestatem et bonitatem Dei in creatione aperit.[1][2][3]
Augustinus in praesentia Christi simul approbationem matrimonii a Deo creati videt. Interpretatio eius responsionis ad Mariam veram maternitatem eius retinet: ipse Evangelista eam matrem Iesu appellat. Pater Ecclesiae divinam Christi actionem et humanitatem ex Maria assumptam distinguit, sine unitate personae eius dissoluta. Idem qui ut verus Filius Mariae nuptiis participat, ut Dominus divinus aquam convertit. Intercessio Mariae ministros in oboedientiam ei ducit; missioni eius salvificae servit.[1][2][4]
Verbo Christi confidere
Ministri hydrias implent antequam exitum videant. Praeceptum Mariae eos ad Dominum et verbum eius dirigit. In hoc permanens significatio miraculi pro credente est: Christo confidere et secundum id agere. Donum visibile ultra meram admirationem ad cognitionem naturae eius ducit. Discipuli in eum credunt, quia gloria eius in opere manifestatur. Haec via in persona eius et missione quam Evangelium explicat fundatur. Convivae nuptiarum vinum accipiunt; lectoribus simul accessus ad eum aperitur qui se largum datorem ostendit et gaudium humanum praesentia sua sanctificat.[1][3]
Testes et investigatores
Maria
Mater Iesu pro aliis intercedens
Necessitatem hospitum animadvertit, Filio suo proponit et ministros ad oboedientiam verbo eius ducit.[1]
Ministri
Testes materiae initialis et ordinis rerum
Ad mandatum Iesu aquam usque ad summum infundunt et ex ea architriclino hauriunt. Ioannes scientiam eorum de origine expresse extollit.[1]
Architriclinus
Aestimator vini confecti
Vinum gustat et qualitatem eius laudat, dum originem doni ignorat.[1]
Discipuli
Testes Revelationis Christi
Miraculum experiuntur et in Iesum credunt, qui per illud gloriam suam manifestat.[1]
Historia ordine exposita
- Iesus in nuptiis
Maria, Iesus et discipuli adsunt.[1]
- Maria necessitatem proponit
Vinum deest; ministros ad Iesum remittit.[1]
- Sex hydriae implentur
Ministri ad verbum Iesu aquam usque ad summum infundunt.[1]
- Architriclinus gustat
Vinum bonum agnoscit, sed originem eius ignorat.[1]
- Discipuli credunt
Ioannes eventum initium signorum appellat.[1]
Aestimatio ecclesiastica
Ioannes 2 primum miraculum in ministerio publico Iesu testatur: conversionem aquae in vinum. Evangelista illud initium signorum eius appellat et expresse cum manifestatione gloriae eius coniungit.
Tollitne sensus spiritualis verum opus?
Eventus altam significationem habere et tamen reapse accidisse potest. Ioannes certum ordinem rerum cum aqua, hydriis, ministris et architriclino testatur; opus tamquam Revelationem Christi interpretatur. Diligens compositio narrationis et sensus eius theologicus igitur non sunt probatio fictionis. Sex hydriae usque ad summum impletae et vinum bonum in testimonio firmiter ut condicio initialis et exitus stant. Periodum chemicam intermediam Evangelista non describit. Similiter diversi observatores per Evangelium eius testantur, non per plura acta addita servata. Ad aestimationem igitur credibilitas Evangelii secundum Ioannem decisiva est. Possibilitatem divinae actionis a principio excludere iam esset constitutio certae mundi conceptionis, nondum eventus investigationis historicae.[1][3]
Obiectiones et responsiones
Estne Cana merum symbolum melioris religionis?
Non, talis reductio narrationi non respondet. Ioannes sensum spiritualem expresse cum opere peracto coniungit: ministri aquam infundunt, architriclinus vinum gustat et discipuli gloriam Christi agnoscunt. Altitudo symbolica et realitas hic non inter se opponuntur. Augustinus sensum ex ipsa vera actione Creatoris explicat. Interpretatio mere symbolica rationem reddere deberet cur hanc necessitudinem relinquat. Fides christiana in Iesu Dominum creationis incarnatum agnoscit; conversio substantiarum creatarum huic potestati respondet. Fundamentum eius historicum est testimonium Evangelii. Neque formulae chemicae fictae neque coniectura parvi additamenti occulti ordinem testatum hydriarum plenissimarum et doni abundantis explicant.[1][2][3]
Estne miraculum vini Deo nimis parvum?
Benevolentia Dei etiam ad communitatem humanam et gaudium eius pertinet. Christus hospites ex vera difficultate liberat et simul gloriam suam manifestat. Augustinus admonet Creatorem etiam ordinariae fecunditati terrae subesse. Donum Canae hanc largam bonitatem singulariter visibilem reddit. Non est commendatio ebrietatis neque promissio omne desiderium materiale impletum iri. Finis eius est cognitio Datoris. Ipsum concretum ministerium coetui nuptiali ostendit Dominum potestatem ex amore adhibere. Attenta intercessio Mariae et oboedientia ministrorum simul manifestant quomodo homines huic operi auxilii cooperentur.[1][2]
Significatio pro fide
Canae Christus ut Dominus creationis agit et convivis nuptiarum verum vinum donat. Miraculum gloriam eius in media necessitate humana manifestat. Maria ministros ad verbum eius ducit, et oboedientia eorum donum experiri sinit. Ab hoc opere concreto via ad fidem in largum Dominum ducit, qui vitam hominum praesentia sua implet.[1][2][3]
Quomodo miracula Iesu investigentur
Testimonium apostolicum, traditio historica et opera Christi.
Instrumenta investigationis et processus ecclesiasticus →Fontes et documenta
Indicationes de accessu et ambitu assertionum te adiuvant ut documenta ipse aestimes.
- [1] Evangelium secundum Ioannem, caput 2
Fundamentum sunt textus Graecus antiquus et Vulgata Latina historica. Versio Knox Anglica moderna et annotationes eius non assumuntur.
Fontem aperi · newadvent.org ↗ - [2] In Ioannis Evangelium tractatus VIII
Textus patristicus primarius in dominio publico; propria paraphrasis Germanica interpretationis antiquae.
Fontem aperi · newadvent.org ↗ - [3] Summa theologiae III, quaestio 43
Textus theologicus primarius in dominio publico de sensu et divina potestate miraculorum Christi.
Fontem aperi · newadvent.org ↗ - [4] Evangelium secundum Ioannem
Locus comparativus de Maria sub Cruce; nulla fusa versio moderna assumpta.
Fontem aperi · vatican.va ↗