Die 15 Aprilis 1899 monachi et testes, cum sepulcrum Charbel primum aperirent, corpus conservatum, molle et flexibile invenerunt. Aqua et lutum in conditorium penetraverant. Testimonia postea ad processum ecclesiasticum collecta hunc primum inventum et liquoris effusionem describunt. Curationes, aliae investigationes et mutationes decenniis sequentibus successerunt.
Testimonia primae sepulcri apertionis membra conservata, mollia et flexibilia describunt, quamquam aqua, lutum et mucor superficialis aderant. Observationes posteriores saepe repetitae etiam ad effusionem liquoris pertinent.
Die 15 Aprilis 1899: primum inventum post menses fere quattuor
Testimonia postea in processu ecclesiastico litteris mandata fundamentum constituunt huius rerum ordinis. Charbel sine arca super tabulas et pannum e pilis caprinis in conditorio iacebat, in quod aqua penetrabat. Die 15 Aprilis 1899 superior, monachi et testes sepulturae sepulcrum aperuerunt. Sub mucore superficiali corpus molle et flexibile invenerunt. Aqua et lutum illud circumdederant; membra conservata erant.[6]
Saba Bou Moussa et frater François Al-Sebrini sepulturam et condicionem loci circa sepulcrum descripserunt. P. Joseph Younès primum inventum et mucoris remotionem exposuit. Eorum testimonia in traditione ab Hubert Larcher publicata cum interrogationibus ecclesiasticis posterioribus vel expositionibus antiquioribus coniunguntur.[6]
Observationes apud sepulcrum et de corpore inde sublato
Monachi Annayae lucem supra sepulcrum et apertionem cum licentia ecclesiastica peractam tradunt. Corpus conservatum et effusionem liquoris describunt, quem sanguinem et aquam appellant. Haec effusio repetita animos postea ad sepulcrum et ad corporis investigationes convertit.[1]
Vita abscondita eremitae Maronitae
Youssef Makhlouf anno 1828 in Libano natus est et anno 1851 Ordinem Libanensem Maronitarum ingressus est. Post ordinationem sacerdotalem Annayae habitavit et ab anno 1875 in eremitorio sanctorum Petri et Pauli. Oratio, cultus divinus et labor manuum eius vitam cotidianam regebant. Die 24 Decembris 1898 mortuus est. Fama eius posterior ex vita orta est quae diu abscondita manserat.[1][5]
Interventus post primam sepulcri apertionem
Larcher remotionem viscerum circiter annum post mortem et conatum corpus exsiccandi anno 1900 tradit. Hi interventus post primum inventum facti sunt. In epistula die 11 Februarii 1951 scripta medicus Théophile Maroun iam mummificationem et amissiones substantiae in quibusdam locis descripsit. Ita elevatio, posterior curatio et posterior corporis condicio velut tempora sibi succedentia dignosci possunt.[6]
Translationes et amplificatio sanctuarii
Expositio monasterii plures translationes et investigationes liquoris effluentis commemorat. Arcam e cedro Libani supra basim marmoream positam ad diem 7 Augusti 1952 refert. Sepulcro ampliato et ecclesia postea aedificata, Annaya locus peregrinationis factus est ad quem etiam ex aliis regionibus convenitur. Unaquaeque translatio simul condiciones mutavit in quibus corpus custodiebatur.[2]
Ulteriores corporis mutationes
Vita a Praesidatu Status Civitatis Vaticanae anno 2026 edita extraordinariam corporis condicionem descriptam ad beatificationem anni 1965 usque duravisse indicat. Hic temporis terminus ad historiam posteriorem pertinet. Primo invento anni 1899 proprium argumentum non adimit: corporis conservationem durante prima sepultura.[3]
Canonizatio et vocatio Charbel
Paulus VI Charbel die 9 Octobris 1977 sanctum proclamavit, post beatificationem die 5 Decembris 1965 celebratam. In homilia traditionem Maronitarum, Dei quaesitionem et orationem absconditam laudavit. Ascesim eremitae tamquam responsionem Christo datam intellexit. In his centrum venerationis ecclesiasticae Charbel consistit.[4]
Annaya, locus silentii et intercessionis
Vita Charbel ad orientalem orandi vivendique rationem Ecclesiae Maronitarum pertinet. Sepulcrum eius peregrinos ad silentium, conversionem et intercessionem ducit. Testimonia insolita de corpore cum hac certa persona coniunguntur: cum sacerdote et eremita, cuius vita cotidiana ad Deum dirigebatur.[4][5]
Fontes et vis affirmationum de materia corporis
Prima testium dicta et epistula Maroun per expositionem Larcher typis editam nobis praesto sunt. Acta originalia integra processus ecclesiastici hic inspecta non sunt. Ne hodiernae quidem paginae monasterii seriem integram actorum conservationis et investigationum publicant.[6][1][2]
Liquoris appellatio sanguinis et aquae modum observandi et loquendi traditum refert. Ex ea sola compositio chemica, classis sanguinis aut quantitas tota definiri non potest. Ad haec definienda specimina, methodi et exitus analysium pertinentes necessarii essent. Prima corporis conservatio observata ab his quaestionibus ulterioribus de materia distingui potest.[1][2][6]
Testes et investigatores
Saba Bou Moussa et frater François Al-Sebrini
Testes sepulturae et condicionis loci circa sepulcrum
Eorum testimonia anno 1926 litteris mandata a Larcher per fontes antiquiores referuntur.[6]
P. Joseph Younès
Testis primae corporis conservationis observatae
Eius descriptio elevationis a Larcher secundum P. Daher refertur.[6]
Théophile Maroun
Medicus et investigator posterior
Epistula eius anni 1951 condicionem posteriorem cum mummificatione et amissionibus substantiae in quibusdam locis describit.[6]
Monachi Sancti Maronis Annayae
Custodes reliquiarum et traditionis localis
Eorum expositiones historiam sepulcri, translationum et venerationis conservant.[1][2]
Paulus VI
Pontifex beatificationis et canonizationis
Homilia eius anni 1977 vocationem Charbel et traditionem Maronitarum laudat.[4]
Historia ordine exposita
- Nativitas in Libano
Youssef in traditione fidei Maronitarum crescit.[5]
- Ordo et sacerdotium
Youssef monachus et sacerdos Charbel fit.[1]
- Eremitorium
Longum vitae eremiticae tempus incipit.[1]
- Mors et testimonia posteriora
Traditio de sepulcro post mortem eius incipit.[1]
- Prima sepulcri apertio
Secundum testimonia postea litteris mandata: corpus conservatum, quamquam aqua et lutum aderant.[6]
- Nova arca
Monasterium collocationem arcae hodiernae documentis testatur.[2]
- Beatificatio
Paulus VI Charbel die 5 Decembris ad honores altarium evehit.[5]
- Canonizatio
Aestimatio ecclesiastica
Communitas monasterii Annayae reliquias Charbel et memoriam primae corporis conservationis observatae custodit. Testimonia typis edita et epistulae medicae eius expositionem complent. Charbel anno 1965 beatus et anno 1977 sanctus proclamatus est.
Obiectiones et responsiones
Num interventus posteriores inventum anni 1899 explicant?
Interventus descripti post primam elevationem facti sunt. Ad posteriores conservationis condiciones pertinent, sed causa observationis iam antea factae esse non possunt. Ad primum inventum aestimandum sepultura originalis et testimonia apertionis sepulcri potissimum valent.[6]
Num posterior corruptio signum ad tempus datum excludit?
Non. Conservatio extraordinaria certo temporis spatio finiri potest. Mutatio posterior priorem observationem retroactive non tollit. Utrum haec ut miraculum interpretanda sit, ex propriis eius testimoniis et circumstantiis examinandis pendet; perpetua corporis immutabilitas ad id non requiritur.[3][6]
Num canonizatio singulas affirmationes de liquore et textu corporis confirmavit?
Canonizatio sanctitatem Charbel agnoscit. Singulae affirmationes scientiarum naturalium propriis documentis indigent. Ex dignitate ecclesiastica personae certa compositio chemica liquoris non sequitur. Testimonia publicata igitur narrationem historicam permittunt, quin omnia quae postea de materia corporis divulgata sunt confirment.[1][4]
Significatio pro fide
Annaya testimonium insolitae conservationis in prima sepulcri Charbel apertione et historiam investigationum posteriorum custodit. Rerum ordo primum inventum suo pondere aestimari sinit. Apud sepulcrum eremitae haec memoria cum traditione Maronitarum orationis et intercessionis coniungitur.[1][4][6]
Incorruptionem examinare: conservatio corporis eiusque causae
Condicio conservationis, condiciones sepulturae et interventus posteriores simul investigandi sunt.
Instrumenta investigationis et processus ecclesiasticus →Fontes et documenta
Indicationes de accessu et ambitu assertionum te adiuvant ut documenta ipse aestimes.
- [1] Saint Charbel Biography
Traditio officialis monasterii. Dies beatificationis in textu per errorem positus ex documentis Dicasterii et Pauli VI corrigitur.
Fontem aperi · saintcharbel.com ↗ - [2] Monastery / The Tomb Church
Expositio primaria custodum de arcis, loco sepulcri et translatione; acta investigationum integra non praebet.
Fontem aperi · saintcharbel.com ↗ - [3] 24 juillet: Saint Charbel Makhlouf
Vita ab auctoritate ecclesiastica edita quae condicionem corporis relatam certo temporis spatio circumscribit; examen medicum hodiernum non est.
Fontem aperi · vaticanstate.va ↗ - [4] Canonisation de l’ermite libanais Charbel Makhlouf
Documentum primarium canonizationis et interpretationis spiritualis.
Fontem aperi · vatican.va ↗ - [5] Charbel Makhluf
Notitiae officiales de vita, beatificatione et canonizatione.
Fontem aperi · causesanti.va ↗ - [6] Le sang peut-il vaincre la mort?
Relatio typis edita testimoniorum postea litteris mandatorum et epistularum medicarum; actum originale anni 1899 directe inspectum non praebet.
Fontem aperi · imagomundi.biz ↗
