Vir leprosus coram Iesu procidit et mundationem petit. Potestati eius confidit: si Christus vult, eum sanare potest. Iesus manum extendit, eum tangit et verbum efficax pronuntiat. Statim lepra recedit. Deinde sanatum ad se sacerdoti ostendendum et donum offerendum, sicut Moyses praescripsit, mittit. Vir miraculum late divulgat; plures homines Iesum quaerunt. Marcus, Matthaeus et Lucas hunc occursum testantur, in quo Dominus graviter patientem tangit, corpus eius sanat et viam ad plenam vitam communitatis Israel ei aperit.
Iesus virum leprosum tangit et verbo suo instantanee mundat. Sanato mandat ut se sacerdoti ostendat et donum a Moyse praescriptum offerat.
Aegrotus voluntati Christi confidit
Vir leprosus ad Iesum venit et mundationem suppliciter rogat. Marcus genua eius flexa describit, Matthaeus accessum reverentem, Lucas lapsum in faciem. Petitio eius potestatem Iesu praesupponit: si vis, potes me mundare. Auxilium directe ab eo exspectat. Iesus hominem in necessitate videt et ad eum convertitur. Petitio simul fiduciam et humilitatem continet: vir ei confidit qui sanare potest et passionem suam in eius voluntate ponit. Gravitatem condicionis eius praesertim Lucas extollit, qui eum plenum lepra describit.[1][2][3]
Iesus eum tangit, et lepra recedit
Iesus manum extendit, virum tangit et dicit: volo; mundare. Statim lepra recedit et aegrotus mundatus est. Omnia tria Evangelia tactum cum verbo efficaci et sanatione immediata coniungunt. Iesus deinde ei mandat ut se sacerdoti ostendat et donum offerat quod Moyses pro mundatione praescripsit. Ita auxilium personale cum testimonio publico coram auctoritate sacerdotali competente coniungit. Vir qui modo adhuc ut leprosus coram eo genua flectebat nunc ut sanatus illuc ire potest.[1][2][3]
Nuntius divulgatur
Iesus sanato praecipit ne primo cuiquam referat. Marcus tamen consignat virum eventum late divulgare. Homines deinde tam numerosi ad Iesum conveniunt ut non amplius palam in civitatem ingredi possit. In locis desertis commoratur, et undique ad eum veniunt. Lucas etiam crescentes turbas nominat quae audire et sanari volunt; simul narrat Iesum ad orationem secedere. Matthaeus occursum forma breviore post Sermonem in Monte servat. Miraculum effectum publicum habet, dum Christus iter suum in oboedientia Patri prosequitur.[1][2][3]
Examen praescriptum apud sacerdotem
Leviticus 13 et 14 aestimationem talium mutationum cutis et ritus post sanationem factam ordinant. Sacerdos condicionem comprobat et ordinatum reditum ad vitam communitatis et cultus comitatur. Iesus virum expresse ad hanc viam remittit. Chrysostomus inculcat sanationem a Christo procedere et tamen probationem a Moyse praescriptam sequi debere. Ita potestas Iesu et aestimatio publica non inter se opponuntur. Donum oblatum puritatem recuperatam etiam in cultu visibilem reddit. Mandatum iam ad narrationem miraculi pertinet et ostendit sanatum restitutionem suam non tantum sibi retinere debere, sed coram auctoritate ad hoc destinata testari.[1][2][3][4][5]
Manus sanans et reditus in communitatem
Chrysostomus tactum tamquam Revelationem Christi interpretatur: manus eius morbo non vincitur, sed aegroto mundationem affert. Thomas Aquinas eandem necessitudinem divinae potestatis et actionis humanae in mysterio Incarnationis explicat. Dominus totum hominem salvat. Restitutio corporis, reditus in communitatem agnitam et cultus Dei cohaerent. Interpretatio spiritualis in hoc etiam imaginem mundationis a peccato videt. Veram sanationem praesupponit neque morbum corporalem probationem culpae personalis facit. Praeterea Chrysostomus mandatum tacendi tamquam scholam humilitatis interpretatur: gratia recepta ad Deum ducere debet, non ad ostentationem sui.[1][4][5][6]
Testes et investigatores
Sanatus innominatus
Sanatus et testis miraculi
Iesum mundationem rogat, tactu et verbo eius sanatur et, secundum Marcum, eventum late divulgat.[1]
Sacerdos
Auctoritas examinans a Iesu designata
Sanatus secundum legem Moysi se sacerdoti ostendere debet. Exitus huius praesentationis in Evangeliis proprie non refertur.[1][4]
Evangelistae synoptici
Traditores testimonii apostolici
Marcus, Matthaeus et Lucas tactum, verbum efficax, mundationem immediatam et mandatum se sacerdoti ostendendi testantur.[1][2][3]
Historia ordine exposita
- Petitio
Vir leprosus Iesum quaerit et mundationem petit.[1]
- Tactus et sanatio
Iesus manum extendit; mundatio instantanea describitur.[1]
- Mandatum
Vir se sacerdoti ostendere et donum lege praescriptum offerre debet.[1]
- Divulgatio
Secundum Marcum vir eventum late divulgat; inde spatium motus Iesu mutatur.[1]
- Versiones parallelae
Matthaeus scaenam post Sermonem in Monte ponit; Lucas etiam secessum Iesu ad orationem extollit.[2][3]
Aestimatio ecclesiastica
Ecclesia hoc miraculum in auctoritate testimonii Sacrae Scripturae accipit. Evangelia opera et verba Iesu servant; Patres Ecclesiae significationem eorum pro fide et vita Ecclesiae patefaciunt.
Quem morbum vocabulum lepra designat?
Notio biblica leprae latius patet quam una diagnosis moderna agentis morbifici. Leviticus appellationem respondentem ad diversas mutationes visibiles cutis atque etiam ad vestimenta et domos affecta adhibet. Certus igitur morbus hodiernus viri sanati ex solo vocabulo definiri non potest. Lucas gravem morbum, virum late afficientem, testatur; inventum histologicum non praebet. Hoc eventum testatum non limitat: condicio visibilis morbida statim ad verbum Iesu recedit. Limitat tamen additamenta posteriora, exempli gratia indicationes de certo cursu bacteriali vel membris amissis. Similiter Evangelia mandatum se sacerdoti ostendendi tradunt, non tamen testimonium scriptum servatum cum nomine examinatoris et fuso investigationis invento.[1][2][3][4]
Obiectiones et responsiones
Potestne sanatio testata esse, etiamsi exacta diagnosis deest?
Ita. Exacta appellatio moderna morbi et observatio verae sanationis diversae quaestiones sunt. Evangelia condicionem visibilem tamquam lepram agnitam et eius finem instantaneum per tactum et verbum Iesu nominant. Talis transitus veraciter testari potest, quin observatores iam categorias microbiologicas hodiernas possideant. Ad hodiernam agnitionem clinicam inventa addita et exclusio aliarum explicationum necessaria essent; talia data hic non servantur. Inde tamen neque explicatio naturalis neque refutatio miraculi efficitur. Fides christiana testimonio Evangeliorum nititur. Versiones Marci, Matthaei et Lucae eundem nucleum cum diversis indicationibus contextus servant; leguntur ut traditio apostolica, non ut tria acta medica inter se independentia.[1][2][3][4]
Opponitne Iesus se legi Israel per tactum?
Mandatum eius subsequens huic quaestioni respondet: sanatum ad praesentationem et donum a Moyse praescripta mittit. Tactus secundum interpretationem Chrysostomi potestatem eius revelat qui puritatem donat; ordinatus reditus in populum Dei expresse volitus manet. Textus igitur neque ad meram legis transgressionem neque ad socialem receptionem viri immutate aegroti reduci potest. Christus reapse sanat et hominem in communitatem reducit. Inde etiam nulla generalis deminutio hominum Iudaeorum vel legis sequitur. Miraculum intra historiam salutis Israel fit et consummationem eius in Domino ostendit, qui propria auctoritate mundat atque simul praescriptam aestimationem sacerdotalem postulat.[1][4][5]
Significatio pro fide
Christus fiduciae leprosi vera sanatione respondet. Manus eius extensa et verbum efficax hominem restituunt; mandatum se sacerdoti ostendendi eventum in ordinem agnitum populi Dei ducit. Tria Evangelia in hoc potestatem Domini testantur, qui morbum superat et totum hominem salvat.[1][4][5]
Quomodo miracula Iesu investigentur
Testimonium apostolicum, traditio historica et opera Christi.
Instrumenta investigationis et processus ecclesiasticus →Fontes et documenta
Indicationes de accessu et ambitu assertionum te adiuvant ut documenta ipse aestimes.
- [1] Evangelium secundum Marcum
Narratio principalis cum mandato tacendi eiusque consequentibus.
Fontem aperi · vatican.va ↗ - [2] Evangelium secundum Matthaeum
Sanatio post Sermonem in Monte.
Fontem aperi · vatican.va ↗ - [3] Evangelium secundum Lucam
Narratio parallela cum descriptione gravis morbi et secessu ad orationem.
Fontem aperi · vatican.va ↗ - [4] Liber Leviticus
Contextus historicus et ritualis notionis; examen et ritus mundationis, etiam vocabula vestimentorum et domorum.
Fontem aperi · vatican.va ↗ - [5] Homilia 25 in Evangelium secundum Matthaeum
Interpretatio petitionis, tactus, mandati tacendi et examinis sacerdotalis. Controversia antiqua non assumitur tamquam iudicium generale de Iudaeis hodiernis vel illius temporis.
Fontem aperi · newadvent.org ↗ - [6] Summa theologiae III, quaestio 44
Significatio theologica sanationum corporalium et tactus.
Fontem aperi · newadvent.org ↗