Ante portam Naim Iesus pompae funebri viduae occurrit: unicus eius filius ad sepulturam effertur. Iesus matrem videt, miseretur eius et pompam sistit. Feretrum tangit et mortuo iubet surgere. Adulescens se erigit, loqui incipit et matri redditur. Discipuli et multi homines miraculum experiuntur; Deum laudant, qui populum suum visitavit. Lucas narrationem huius publicae suscitationis mortui servat. In ea divina Christi potestas et misericordia erga matrem revelantur, quae iam virum et nunc unicum filium amisit.
Iesus ante portam Naim defunctum unicum filium viduae suscitat. Ad verbum eius mortuus se erigit et loqui incipit; Iesus eum matri reddit.
Pompa funebris Christo occurrit
Iesus ad Naim appropinquat, discipulis et magna multitudine comitatus. Apud portam urbis pompa funebris eis obviam venit. Mortuus effertur: unicus filius viduae. Multi homines ex urbe matrem comitantur. Post amissionem viri nunc etiam filium sepelire debet. Iesus eam videt et misericordia movetur. Mulier non debet prius eum ad se vocare vel singulare meritum exhibere. Ad eam convertitur et verba consolationis dicit. Deinde ad feretrum accedit et illud tangit. Portantes consistunt; iter ad sepulcrum sistitur.[1]
Christus adulescentem ad vitam vocat
Iesus verbum suum directe ad mortuum dirigit et ei iubet surgere. Adulescens resedit et loqui incipit. Iesus eum matri reddit. Quod pompa funebris tamquam ultimum vale comitata est, coram oculis adstantium in reunitionem matris et filii vertitur. Timor reverens omnes capit. Deum laudant et confitentur prophetam magnum inter eos surrexisse atque Deum populum suum visitavisse. Nuntius in Iudaea et tota regione vicina divulgatur. Miraculum homini vitam et matri filium reddit; simul testes agnoscere sinit Deum in Christo salvifice praesentem esse.[1]
Lucas et publicus miraculi character
Lucas duos hominum coetus nominat qui apud portam conveniunt: discipulos Iesu cum comitibus eius et numerosam multitudinem lugentium ex Naim. Portantes consistunt, mater filium vivum recipit et adstantes laude Dei respondent. Evangelista ita eventum publicum ante oculos ponit. Prooemium eius diligentem recursum ad traditionem testium oculatorum et narrationem ordinatam rerum gestarum describit. Suscitatio Naim ad hoc testimonium de opere Iesu pertinet. Iuxta alias, singulas proprias, suscitationes mortuorum filiae Iairi et Lazari stat atque cum vidua, porta urbis et pompa funebri sistente cursum singularem habet.[1]
Plus quam Elias: potestas super mortem
In primo libro Regum Deus ad instantes Eliae preces filium viduae suscitat; Elias eum matri reddit. Naim homines in opere Iesu actionem Dei agnoscunt quam ex Scriptura noverunt. Christus autem potestate ultra eam procedente agit: ipse mortuum alloquitur et ei iubet surgere. Ubi Elias rogat, Iesus proprio verbo imperante suscitat. Contextus Scripturae igitur singularitatem huius miraculi manifestat. Fidelitas Dei erga populum suum in eo impletur qui non solum verbum de vita annuntiat, sed defuncto vitam donat. Laus Dei testium hanc Revelationem suscipit.[1][2]
Augustinus: vitam donatam intellegere
Augustinus in sermone de filio viduae hortatur ut opera Iesu visibilia etiam intellegantur. Hoc cum scriptura artificiose scripta comparat: formam eius admirari initium est; sensus eius legendo patefit. Suscitatio corporalis eum ad salutem hominis a morte spirituali ducit. Vidua imago Ecclesiae fit, quae de reditu filiorum suorum ad vitam gaudet. Haec interpretatio vero Iesu opere fundatur. Simul Augustinus reditum adulescentis ad vitam adhuc mortalem a maiore dono vitae permanentis distinguit. Miraculum igitur iam potestatem Christi revelat et ad definitivam consummationem quam donat remittit.[3]
Misericordia quae petitionem praecedit
Initiativa Iesu Naim praecipue propria est. Lucas ante interventum eius neque postulationem neque confessionem fidei matris narrat. Christus luctum eius videt et ex misericordia agit. Statim antea idem Evangelista de centurione Capharnaum et fide eius expresse laudata narravit. Uterque occursus modum personalem ostendit quo Iesus hominibus benevolus occurrit. Thomas Aquinas miracula corporalia tamquam expressionem universae salutis per Christum intellegit. Naim haec salus in matre et filio eius visibilis fit. Credenti inde certum mandatum sequitur: necessitatem aliorum animadvertere, lugentes comitari et auxilium praebere antequam id petere debeant.[1][4]
Testes et investigatores
Vidua Naim
Mater suscitati
Sepulturam unici filii comitatur et eum per interventum Iesu vivum recipit. Nomen eius proprium in Evangelio non indicatur.[1]
Portantes et cives
Testes publici ante portam urbis
Portantes ad tactum Iesu consistunt; multitudo lugentium reditum adulescentis ad vitam experitur et laudi Dei consonat.[1]
Discipuli Iesu
Comites Iesu et testes miraculi
Discipuli cum Iesu ad Naim pergunt et cum eo pompae funebri occurrunt. Lucas eos expresse coetui publico testium attribuit.[1]
Lucas
Evangelista
Lucas canonicam narrationem Naim servat. Prooemium eius diligentem usum notitiae a testibus oculatis traditae explicat.[1]
Historia ordine exposita
- Iesus ad Naim appropinquat
Discipuli et maior multitudo eum comitantur.[1]
- Pompa funebris obviam venit
Unicus filius viduae ex urbe effertur.[1]
- Iesus sistit
Misericordia matris motus feretrum tangit et mortuum alloquitur.[1]
- Adulescens vivit
Se erigit et loqui incipit; Iesus eum matri reddit.[1]
- Laus Dei et divulgatio
Adstantes de visitatione Dei apud populum suum loquuntur; narratio divulgatur.[1]
Aestimatio ecclesiastica
Ecclesia hoc miraculum in auctoritate testimonii Sacrae Scripturae accipit. Evangelia opera et verba Iesu servant; Patres Ecclesiae significationem eorum pro fide et vita Ecclesiae patefaciunt.
Obiectiones et responsiones
Finxitne Lucas narrationem ad exemplar Eliae?
Concordia cum 1 Kön 17 manifesta est; fictio inde non sequitur. Eventus verus priora Dei opera assumere et in eorum luce intellegi potest. Lucas certum occursum apud portam urbis, publicam suscitationem et subsequentem laudem testium narrat. Parabolam non introducit. Decisiva differentia ab Elia assertionem roborat: Christus ipse mortuo imperat. Certus fontium cursus simul clarus manet. Inter quattuor Evangelia solus Lucas narrationem Naim servat; aliae suscitationes mortuorum non sunt additae versiones huius casus. Lucas hic neque se observatorem praesentem dicit. Nomina portantium, aetas et morbus praecedens filii atque propria acta participantium non traduntur. Haec singularia aperta neque ornatum fictum permittunt neque facultatem dant testimonium praesens ob solam necessitudinem cum Scriptura fictionem declarandi.[1][2]
Cur haec vidua filium recipit et non omnis lugens?
Miraculum liberum donum misericordiae Christi est. Mater illud non postulat neque ius per artem religiosam acquirit. Ideo ex Naim nulla exprobratio contra alios lugentes deduci potest. Augustinus admonet adulescentem ad vitam redire quae adhuc morti subiacet. Plena responsio fidei christianae est definitiva Resurrectio et vita permanens apud Deum. Naim iam nunc verum praegustum huius potestatis et amoris praebet. Luctum serio accipit et fiduciam confirmat, sine omnibus quaestionibus doloris in uno eventu solvendis. Etiam moderna diagnosis medica mortis pro hoc casu non traditur; fundamentum confessionis est testimonium Evangelii de Christo, qui matri benevolus occurrit et filium eius suscitat.[1][3][4]
Significatio pro fide
Naim Dominus vitae matri lugenti occurrit et filium eius reddit. Misericordia eius petitionem matris praecedit, verbum eius mortem superat. Miraculum a Luca testatum propinquitatem Dei erga populum suum revelat et spem ultra hanc vitam recuperatam ad vitam permanentem in Christo dirigit.[1][3]
Quomodo miracula Iesu investigentur
Testimonium apostolicum, traditio historica et opera Christi.
Instrumenta investigationis et processus ecclesiasticus →Fontes et documenta
Indicationes de accessu et ambitu assertionum te adiuvant ut documenta ipse aestimes.
- [1] Evangelium secundum Lucam
Narratio principalis Naim et contextus immediatus; prooemium de modo traditionis. Propria expositio Germanica textus antiqui.
Fontem aperi · vatican.va ↗ - [2] Liber primus Regum
Elias, vidua et revivificatio filii tamquam locus Scripturae parallelus; non narratio independens de Naim.
Fontem aperi · vatican.va ↗ - [3] Sermo 98, apud New Advent Sermon 48 on the New Testament
Interpretatio trium suscitationum mortuorum earumque significationis spiritualis. Titulus interretialis Lk 7,2 nominat, textus sermonis expresse filium viduae tractat.
Fontem aperi · newadvent.org ↗ - [4] Summa theologiae III, quaestio 44
Sanationes tamquam signa universae salutis.
Fontem aperi · newadvent.org ↗