Mense Maio 1664 iuvenis pastrix Benoîte Rencurel Deiparae in Vallon des Fours occurrit. Maria eam ad sacellum Bon Rencontre duxit, quod centrum sanctuarii reconciliationis factum est. Benoîte peregrinos comitabatur, ad conversionem hortabatur et ad sacramentum confessionis ducebat. Clerici contemporanei et alii comites vitam eius atque assertiones in ampla traditione scripta consignaverunt. Ecclesia peregrinationem iam anno 1665 permisit. Post renovatam investigationem peritorum episcopus Jean-Michel di Falco Léandri anno 2008 indolem supernaturalem apparitionum expresse agnovit.
Deipara Benoîte Rencurel occurrit eique constitutionem loci orationis et reconciliationis commisit. Pastrix peregrinos ad conversionem et confessionem ducebat; comites eius assertiones et vitam apud sanctuarium tradiderunt.
Maria pastrici Benoîte occurrit
Historia sanctuarii assertionibus Benoîte et scriptis comitum eius nititur. Benoîte Rencurel, anno 1647 nata, in condicionibus simplicibus crevit. Mense Maio 1664 Deiparae in Vallon des Fours occurrit. Postea sacellum Bon Rencontre centrum horum occursuum et peregrinationis orientis factum est. Mandatum clarum erat: homines rursus ad Deum se vertere et reconciliationem invenire debebant. Benoîte peregrinos recipiebat, cum eis loquebatur eosque ad confessionem ducebat. Sacerdotes sacramentum ministrabant, dum pastrix eis proprio suo ministerio adstabat.[1][2]
Bon Rencontre locus reconciliationis fit
Sacellum Bon Rencontre destinatio hominum factum est qui solacium et novum initium quaerebant. Ministerium Benoîte eos ad Christum et confessionem dirigebat. Sanctuarium ita ex mandato crevit quod acceperat: conversionem possibilem reddere et homines rursus cum Deo reconciliare. Personalis occursus cum pastrice ulterius ad orationem et sacramenta ducebat. In hoc interior unitas eventus ostenditur. Maria peregrinos ad Filium suum dirigit; confessarii ministerium sacramentale suscipiunt, ad quod Benoîte visitatores praeparat.[2]
Permanens iter conversionis
Loca sanctuarii usque hodie continuum iter orationis constituunt: recollectio, conversio, reconciliatio et spes. Peregrini ita mandatum sequuntur quod vitam Benoîte determinavit. Historia Laus in sacello et viis aeque ac in servatis comitum eius scriptis manifestatur. Qui illuc venit, diu crescenti usui orationis et confessionis occurrit. Tradita Deiparae vocatio in hoc ministerio permanentem formam suam accipit: homines auxilium inveniunt ut vitam suam coram Deo ordinent et denuo incipiant.[4]
Scripta contemporanea
François Grimaud, Jean Peytieu, Pierre Gaillard et François Aubin notitias de Benoîte et initiis sanctuarii servaverunt. Vitam eius comitabantur, colloquia cum ea habebant aut assertiones colligebant. Jean Peytieu per multos annos confessarius eius erat; Pierre Gaillard magni momenti chronista factus est. Ampla traditio manuscripta permittit personas, eventus et progressionem loci per longius tempus persequi. Singulatim quaeri potest utrum auctor propriam observationem, communicationem Benoîte an aliam relationem consignet. Attributio nominatim facta hanc comparationem possibilem reddit.[1][5]
Investigatio et iudicium anni 2008
Peregrinatio iam anno 1665 ecclesiastice permissa erat. In posteriori historiae eius recognitione manifestum factum est expressam formalem agnitionem apparitionum adhuc deesse. Inter annos 2005 et 2007 igitur periti theologici, historici et scientifici casum tractaverunt. Post investigationem et assensum Congregationis pro Doctrina Fidei episcopus Jean-Michel di Falco Léandri die 4 Maii 2008 indolem supernaturalem apparitionum agnovit. Iudicium venerationem per saecula exstantem et fontes conservatos continuavit. Longa historia praevia explicat cur cultus et formalis agnitio diversas datas habeant.[1]
Oleum lampadis et oratio pro sanatione
Ad sanctuarium usus olei e lampade eius pertinet. Explicatio Laus hunc gestum cum oratione et Christi praesentia coniungit. Peregrini ita curae Dei se committunt et sanationem aut confirmationem petunt. Oleum ad usum orationis pertinet; neque proprium sacramentum neque medicamentum medice comprobatum est. Relationes de sanationibus corporalibus singulae investigationem cursus morbi requirunt. Significatio spiritualis gestus etiam ibi manet ubi homo sanitatem corporalem non recuperat: necessitatem suam coram Deo affert et ei se committit.[3]
Testes et investigatores
Benoîte Rencurel
Testis apparitionum
Experientiae eius per proprias communicationes et scriptores ambitus eius traduntur.[1]
Jean Peytieu
Sacerdos et comes
Confessarius multorum annorum et auctor; testis vitae et mediator assertionum.[1][5]
Pierre Gaillard
Chronista clericus
Scripta magni momenti de vita Benoîte et sanctuario composuit; textus eius ad corpus fontium historicorum pertinent.[1][5]
François Aubin
Collector et comes
Historia ordine exposita
- Nativitas Benoîte
Benoîte Rencurel Saint-Étienne nascitur.[1]
- Initium apparitionum
Benoîte Mariae in Vallon des Fours occurrit; postea Bon Rencontre centrum fit.[1]
- Peregrinatio permissa
Receptio ecclesiastica loci peregrinationis incipit.[1]
- Mors Benoîte
Longa vita pastricis et comitis spiritualis finitur.[1]
- Nova examinatio peritorum
Commissiones casum traditum investigant.[1]
- Expressa agnitio
Di Falco iudicium positivum publicat.[1]
Aestimatio ecclesiastica
Episcopus Jean-Michel di Falco Léandri die 4 Maii 2008 indolem supernaturalem agnovit, postquam plures commissiones peritorum laboraverant et Congregatio pro Doctrina Fidei assensum dederat. Peregrinatio ab anno 1665 permissa gradus prior et ab hoc distinctus erat.
Obiectiones et responsiones
Suntne chronistae ambitus Benoîte fidi testes?
Propinquitas eorum imprimis magna vis est: vitae rationem Benoîte observare, colloquia cum ea habere et progressionem sanctuarii per longius tempus comitari poterant. Jean Peytieu confessarius eius erat; alii auctores nominatim noti notitias servaverunt. Coniunctio religiosa assertiones eorum sine valore non reddit. In comparatione distinguendum est quam observationem auctor ipse fecerit et quam communicationem acceperit. Hae ipsae quaestiones originis ad laborem historicum pertinent. Renovata investigatio ecclesiastica et expressum iudicium agnitionis anni 2008 universae formae traditae additum pondus tribuunt.[1][5]
Quos eventus agnitio anni 2008 complectitur?
Indolem supernaturalem contextus apparitionum investigati agnoscit. Hoc iudicium positivum clare nominari potest. Non necessario omnem singularem historiam postea alicubi cum loco coniunctam confirmat. Pro relatione sanationis addita testes eius, documenta et cursus praecipua manent. Talis accurata attributio nuntio agnito nihil aufert: mandatum conversionis, confessionis et reconciliationis firmum centrum Laus est. Peregrini ei confidere possunt, quin omnem posteriorem communicationem indiscriminatim accipere debeant.[1][2][4]
Significatio pro fide
Domina Nostra de Laus amplam traditionem contemporaneam et expressam agnitionem indolis supernaturalis apparitionum possidet. Mandatum Benoîte datum in sanctuario vivum manet: homines ad conversionem, confessionem et reconciliationem cum Deo ducere.[1][2][5]
Quomodo apparitiones et revelationes privatae examinentur
Testimonia, nuntii, fructus spirituales et decisiones ecclesiasticae.
Instrumenta investigationis et processus ecclesiasticus →Fontes et documenta
Indicationes de accessu et ambitu assertionum te adiuvant ut documenta ipse aestimes.
- [1] Histoire de Notre-Dame du LausFontem aperi · sanctuaire-notredamedulaus.com ↗
- [2] Bon RencontreFontem aperi · sanctuaire-notredamedulaus.com ↗
- [3] Recevoir l’huile du LausFontem aperi · sanctuaire-notredamedulaus.com ↗
- [4] Les parcours spirituelsFontem aperi · sanctuaire-notredamedulaus.com ↗
- [5] Notes biographiques sur les historiens de Notre-Dame du Laus
Testimonium inventarii archivistici; nulla assertio documenta archivistica inedita plene consulta esse.
Fontem aperi · francearchives.gouv.fr ↗
