Die 13 Maii 1917 Deipara pastoribus pueris Lúcia, Francisco et Jacinta apud Fátima apparuit. Ad orationem et conversionem vocavit. Pro conclusione occursuum miraculum publicum praenuntiavit. Die 13 Octobris multi homines in Cova da Iria convenerunt et miraculum solare experti sunt: insignes colores et motus solis, quos etiam testes extra circulum puerorum descripserunt. Interrogationes eventui propinquae, relationes diurnariae et subsequens processus ecclesiasticus Fátima fundamentum fontium praecipue dives tribuunt. Anno 1930 episcopus competens visiones credibiles declaravit.
Lúcia dos Santos atque Francisco et Jacinta Marto apparitiones Deiparae testantur. Die conclusionis praenuntiato multi homines insolita phaenomena lucis, coloris et motus solis viderunt. Miraculum publicum pueris et fidelibus congregatis vocationem ad orationem et conversionem confirmavit.
Apparitiones et miraculum solare praenuntiatum
Prima documentatio sanctuarii assertiones trium pastorum puerorum servat. Die 13 Maii 1917 Lúcia dos Santos decem annorum, Francisco Marto novem annorum et soror eius Jacinta septem annorum animalia sua simul apud Cova da Iria pascebant. Ibi Deiparae occurrerunt. Pueri e vicino Aljustrel proveniebant. Mensibus sequentibus ad locum occursuum redierunt; plures semper homines eos comitabantur. Maria pueros alloquebatur, dum ceteri praesentes eorum mores et extraordinaria phaenomena comitantia observabant. Petitio orationis et conversionis centrum occursuum mansit.[1][5]
Pro Octobri miraculum publicum praenuntiatum erat. Die 13 Octobris 1917 igitur multi homines non obstante pluvia ad Cova da Iria confluxerunt. Deinde multi praesentes discum solarem viderunt qui insolitos colores assumebat, rotari videbatur et impressionem in terram ruendi praebebat. Homines terrore, oratione et stupore responderunt. Miraculum die ante designato accidit et immediate postea descriptum est. Aestimationes numeri multitudinis differunt; praecipuae sunt primae assertiones conservatae de eventu communiter experto. Illae miraculum solare eventum publice testatum faciunt.[1]
Oratio, paenitentia et conversio ad Christum
Nuntius Fátima ad orationem, paenitentiam et conversionem vocat. Documentatio Vaticana anni 2000 etiam secreta sic dicta in hoc contextu collocat eaque cum historia passionis fidei coniungit. Joseph Ratzinger in ea indolem imaginum propheticarum explicat: hominem alloquuntur et responsionem eius postulant. Fátima igitur ad responsabilitatem de propria vitae ratione, ad intercessionem et ad fiduciam in Christo ducit. In hoc ipso momentum miraculi publici consistit. Deipara attentionem ad Filium suum et ad urgentiam nuntii eius dirigit.[3]
Testes oculares et publicationes eventui propinquae
Avelino de Almeida ut diurnarius in loco aderat. Iam die 15 Octobris observationes suas in O Século publicavit; die 29 Octobris alia expositio in Ilustração Portuguesa secuta est. Testimonium igitur ex immediata vita publica eventus provenit, non demum ex posteriori processu ecclesiastico. Almeida pro ephemeride republicana laborabat et quae ipse perceperat describebat; explicationem definitivam scientiae et Ecclesiae reliquit. Ad credibilitatem haec origo pondus habet. Personalis autem professio atheismi ex solo labore eius diurnario deduci non potest.[1]
Alius testis ocularis, José Maria de Proença de Almeida Garrett, observationes suas die 18 Decembris 1917 ample scripto consignavit. Praeter talia testimonia primae interrogationes puerorum conservatae sunt. Documentatio publicata haec documenta cum die et origine aperit et comparationem cum posterioribus Lúciae memoriis permittit. Ita perspici potest quae assertiones iam anno 1917 adessent et quae singula postea amplius descripta sint. Fátima igitur pluribus viis traditionis concrete nominandis nititur: testimonio puerorum, observationibus e multitudine, relationibus diurnariis et actis investigationis ecclesiasticae.[1]
Agnitio ecclesiastica anni 1930
Anno 1922 dioecesis processum investigationis ecclesiasticae instituit. Post examen assertionum, progressionis et fructuum religiosorum episcopus José Alves Correia da Silva visiones die 13 Octobris 1930 credibiles declaravit et venerationem Dominae Nostrae Fatimensis permisit. Hoc iudicium positivum gravis ratio est apparitionibus fiduciam praebendi. Obiectum eius sunt visiones earumque contextus religiosus. Episcopus eo nullam theoriam astronomicam de phaenomenis solaribus observatis statuit. Agnitio ecclesiastica et ulterior investigatio singularum observationum proprium quaeque obiectum definitum habent.[2]
Cur testimonium Fátima pondus habeat
Fátima plura facta comprobata inter se cohaerent: prima praenuntiatio miraculi publici, eventus die designato factus, assertiones eventui propinquae hominum extra circulum trium puerorum et investigatio ecclesiastica multorum annorum. Haec coniunctio credibilitatem casus sustinet. Assertio omnia tantum post decennia ficta esse documentationi conservatae contradicit. Testimonia observationes historicae sunt et ut tales legenda sunt. Valor eorum in concreta propinquitate ad locum, tempus et participes atque in congruentia eventus testati cum praenuntiatione sua praecedenti consistit.[1][2]
Testes et investigatores
Lúcia dos Santos
Testis principalis apparitionum
De apparitionibus refert; primae interrogationes et posteriores memoriae amplae conservatae sunt.[1]
Francisco et Jacinta Marto
Pastores pueri simul participes
Una cum Lúcia occursus cum Deipara testantur. Assertiones eorum ad primos fontes pertinent.[1]
Avelino de Almeida
Diurnarius in loco
Phaenomenon solare in articulis diurnariis eventui propinquis descripsit; nullum munus investigationis ecclesiasticae habuit.[1]
José Maria de Proença de Almeida Garrett
Testis ocularis
Relatio scripta diei 18 Decembris 1917; non confundendus cum patre suo Gonçalo.[1]
Historia ordine exposita
- Prima apparitio
Deipara Lúciae, Francisco et Jacintae in Cova da Iria occurrit.[1]
- Miraculum solare
Multi praesentes die praenuntiato extraordinarium phaenomenon solare experiuntur.[1]
- Relationes diurnariae eventui propinquae
Avelino de Almeida observationes suas publicat.[1]
- Processus canonicus
Investigatio dioecesana usque ad iudicium positivum.[2]
- Documentatio Vaticana
Publicatio cum commentario theologico.[3]
Aestimatio ecclesiastica
Episcopus José Alves Correia da Silva die 13 Octobris 1930 visiones puerorum in Cova da Iria a Maio ad Octobrem 1917 credibiles declaravit et cultum Dominae Nostrae Fatimensis permisit. Revelatio privata, non additus articulus fidei.
Explicantne effectus optici miraculum solare?
Physicus Auguste Meessen ad effectus lucis intensae in retinam et perceptionem refertur. His certae impressiones coloris et motus generatim explicari possunt. Talis autem possibilitas nondum restitutio eventus diei 13 Octobris 1917 est. Ad assertiones illius temporis, differentias earum et tempus praenuntiatum examinanda est. Testimonia communem eventum extraordinarium describunt; non postulant solem reapse orbitam suam astronomicam reliquisse. Aperta quaestio de cursu optico neque primam praenuntiationem neque eventum testatum aut iudicium ecclesiasticum tollit.[4]
Obiectiones et responsiones
Explicantne exspectatio et effectus optici miraculum solare?
Exspectatio et observatio fontis lucis clarae perceptiones afficere possunt. Ita tamen concretus eventuum cursus Fátima nondum explicatus est. Primae relationes, diversa loca observatorum et praenuntiatio ante nota simul consideranda sunt. Generalis possibilitas optica neque testimonia eventui propinqua neque nexum reapse factum refutat. Solus numerus praesentium probatio sufficiens non esset; fortior est coniunctio primi testimonii puerorum, eventus publici, relationum extra immediatum eorum circulum et investigationis ecclesiasticae multorum annorum. In hoc assensus rationibus innixus fundatur, dum singula phaenomeni luminosi percepti ulterius investigari possunt.[1][4]
Quomodo secreta et posteriores eorum interpretationes aestimanda sunt?
Nuntius ad orationem, paenitentiam et conversionem vocat. Ad certam assertionem propheticam insuper verba eius, dies conscriptionis et notitia eius illo tempore explicanda sunt. Posterior memoria verax testimonium priorum verborum esse potest, sed alium valorem probandi possidet quam documentum iam ante publicatum. Interpretatio Vaticana imagines ut appellationem ad libertatem hominis intellegit. Fátima igitur spirituali suo contento et historia comprobata sustinetur. Secreta residua non probata aut dies temporum novissimorum libere statuti huius fiduciae fundamentum non sunt.[1][3]
Significatio pro fide
Fátima miraculum publice testatum cum claro nuntio et positivo iudicio ecclesiastico coniungit. Primi fontes bonas rationes fiduciae in apparitionibus praebent. Miraculum solare vocationem confirmat quam Deipara pueris commisit: orare, converti et ad Christum se vertere.[1][2][3]
Quomodo apparitiones et revelationes privatae examinentur
Testimonia, nuntii, fructus spirituales et decisiones ecclesiasticae.
Instrumenta investigationis et processus ecclesiasticus →Fontes et documenta
Indicationes de accessu et ambitu assertionum te adiuvant ut documenta ipse aestimes.
- [1] Documentação Crítica de Fátima: Seleção de documentos (1917–1930)
Adhibentur antiquiora testimonia ibi edita; introductio moderna non ut relatio testis ocularis tractatur.
Fontem aperi · fatima.pt ↗ - [2] Pastoral sobre o culto de Nossa Senhora de FátimaFontem aperi · fatima.pt ↗
- [3] Nuntius FatimensisFontem aperi · vatican.va ↗
- [4] Apparitions and Miracles of the Sun
Exemplar explicativum physici; non posterior mensura concreti eventus.
Fontem aperi · meessen.net ↗ - [5] Cronologia dos videntesFontem aperi · santuario-fatima.pt ↗
