Ad sepulcrum sancti Nicolai Barii usque hodie parva aquae copia colligitur, quae ut Manna vel Myron veneratur. Traditio ad sepulcrum eius Myrae redit atque post translationem reliquiarum anni 1087 Barii continuata est. Quotannis die 9 Maii liquor extrahitur. Investigationes Universitatis Barensis anni 1925 aquam fere puram et claras differentias a specimine externo tunc ad comparationem adhibito ostenderunt. Relationes publicatae valores mensos servant. Manna memoriam sancti cum oratione pro eius intercessione coniungit; exacta origo physica aquae obiectum propriarum quaestionum manet.
Apud reliquias sancti Nicolai aqua colligitur. Ecclesia Barensis eam extrahit atque ut Manna sancti veneratur. Investigationes historicae proprietates liquoris documentant; definitiva autem explicatio originis eius inde non datur.
A sepulcro Myrae ad basilicam Barii
Historia basilicae iam pro sepulcro Myrae nexum sancti Nicolai cum singulari liquore servat. Peregrini et textus antiqui eum Myron, Manna, oleum aut unguentum nominabant. Haec nomina cultum exprimunt; non semper determinationes chemicae sunt. Traditio oculos ad sepulcrum sancti et ad gratias ibi acceptas dirigit. Utrum singulus textus antiquus effluxum ex ossibus an e sepulcro significet, singulis vicibus secundum verba eius clarificandum est.[3]
Anno 1087 reliquiae Barium translatae sunt. Ibi cultus continuatus est et in basilica novum centrum accepit. Liquor cum memoria sancti coniunctus mansit. Traditio per saecula continuata et posteriores investigationes laboratorii temporibus definitis peractae inter se complentur, sed ad diversa fontium genera pertinent: illa historiam cultus aperit, hae proprietates certorum speciminum sumptorum determinant.[3][4]
Annua extractio die 9 Maii
Die 9 Maii, festo translationis reliquiarum, Manna collecta extrahitur. Copia eius limitata est. Pro lagenulis quas peregrini accipiunt, secundum expressam basilicae informationem, magnis vasis aquae benedictae additur. Fideles igitur mixturam accipiunt quae cum aqua e sepulcro Nicolai coniungitur. Extractio in nexu cum celebratione, gratiarum actione et petitione intercessionis sancti stat. Haec praxis simul explicat quomodo multi peregrini aquae veneratae participes fieri possint.[1]
Oratio ad sepulcrum sancti Nicolai
Custodes Dominicani cultum reliquiarum et Manna cum eis coniunctae curant. Eius centrum est memoria sancti Nicolai et petitio intercessionis eius. Peregrini Deo gratias agunt pro eius actione in vita sancti atque suas preces ei committunt. Basilica nullam adhaesionem certo supernaturali mechanismo originis aquae requirit. Oratio ad Deum dirigitur et fiducia in gratia eius vivit.[1]
Antiqua symbolica ratio Myron bonum odorem vitae sanctae commemorat. In ea corporalis memoria sancti cum spe orantium coniungitur. Origo e Myra, translatio Barium et continuus cultus longam historiam constituunt. Investigationes scientificae concretas cognitiones de aqua addunt. Ambo accessus proprium cuiusque obiectum aperiunt atque sensum spiritualem peregrinationis intellegibilem reddunt.[3]
Reperta chemica Riccardo Ciusa
Anno 1925 Riccardo Ciusa ex Universitate Barensi duo specimina ut Manna annorum 1910 et 1925 designata atque aquam externam quae in ecclesia colligebatur examinavit. Propter parvam copiam densitatem et residuum solidum determinavit. Manna anni 1925 residuum 0,048 grammatum pro litro reliquit, illa anni 1910 circiter 0,04 grammatum. In aqua externa comparationis 1,038 grammata pro litro erant. Haec clara differentia mensa inter specimina examinata est. Relatio Manna ut aquam fere puram describit.[2]
Ciusa ex resultatis suis conclusit Manna non ex aqua externa infiltrationis sibi proposita provenire. Hoc repertum positivum accuratius est quam generalis coniectura de aqua in ecclesiae spatio: certa specimina reapse comparata sunt. Vis eius huic delectui et proprietatibus examinatis alligatur. Investigatio completa omnium viarum humiditatis sepulcri per integrum annum cum ea coniuncta non erat.[2]
Investigatio bacteriologica Filippo Neri
Filippo Neri, moderator Instituti Hygienici Universitatis, specimina dierum 8 et 12 Iulii 1925 documentavit. Inter utramque extractionem urna sigillata mansit. Fistula stillatoria sterilis sive spongia sterilis ad specimina sumenda adhibitae sunt. Neri aliquantum liquoris in fundo sub ossibus vidit. In speciminibus examinatis circiter quinquaginta coloniae bacteriorum pro centimetro cubico creverunt; Bacterium coli, ut tunc appellabatur, detectum non est. Relatio ita condiciones sumptionis et vera resultata expresse consignat.[2]
Parvum numerum et limitatam varietatem microorganismorum Neri ut indicium contra contaminationem per aquam superficialem aestimavit. Repertum eius de aqua relative paucis microorganismis praedita loquitur, non de aqua sterili. In additamento diei 20 Iulii praeterea explicavit etiam aquas naturales residua solida valde exigua habere posse. Valores igitur ut concreta reperta materialia aestimandi sunt. Proprietates speciminum determinant, quin soli originem supernaturalem probent.[2]
Testes et investigatores
Riccardo Ciusa
Chemicus, Universitas Barensis
Anno 1925 densitatem et residuum solidum Manna atque speciminis externi comparationis determinavit.[2]
Filippo Neri
Peritus hygienae, Universitas Barensis
Sumptionem speciminum et culturas bacteriorum documentavit. Relatio eius microorganismos praesentes indicat.[2]
Pio Scognamiglio OP
Mandans ecclesiasticus
Dominicanus specimina examinata tradidit vel sumptionem eorum curavit atque relationes accepit.[2]
Historia ordine exposita
- Traditio Myrae
Antiquus cultus sepulcrum iam cum Myron coniungit; textus non semper clare inter ossa et sepulcrum distinguunt.[3]
- Reliquiae Barii
Translatio novum peregrinationis centrum constituit.[4]
- Relatio chemica
Ciusa specimina annorum 1910 et 1925 atque aquam externam comparationis ab eis differentem describit.[2]
- Examen bacteriologicum
Sumptiones speciminum, relatio et explicatio addita a Filippo Neri.[2]
- Extractio publica
Basilica extractionem cum festo translationis reliquiarum coniungit.[1]
Aestimatio ecclesiastica
Basilica cultum reliquiarum fovet, sed originem supernaturalem aquae non ut assertionem fidei universaliter obligantem proponit. Investigationes publicatae proprietates speciminum determinant, non divinum originis mechanismum.
Num condensatio iam probata est?
Basilica praeter interpretationem miraculosam etiam possibilitates explicationis naturalis ut condensationem nominat. Possibilitas autem nondum est explicatio huius sepulcri quantitate probata. Ad hoc temperatura, humiditas, translatio materiae et possibiles aquae viae per longius tempus metiendae essent. Investigationes publicatae anni 1925 valores comparationis magni momenti praebent, sed integrum computum aquae non dant. Exacta originis via ita quaestio scientifica aperta manet. Aeque inexactum esset explicationem naturalem completam affirmare ac ex sola quaestionis adhuc apertae condicione productionem supernaturalem probatam deducere.[1][2]
Sigillum ab immediato interventu humano protegit; commutatio physica cum rebus circumstantibus inde per se non excluditur. E contrario explicatio per condensationem ostendere debet quanta aquae copia in condicionibus concretis oriri possit. Duae assertiones fortiores singulae data requirunt. Cultus ad sepulcrum sancti ab hac quaestione originis adhuc aperta distinguendus est.[1][2]
Obiectiones et responsiones
Num Manna iam definitive ut aqua condensata explicata est?
Condensatio est possibilitas naturalis quam etiam basilica nominat. Integra tamen series mensurarum de aquae rationibus in sepulcro in fontibus hic adhibitis non exstat. Ciusa anno 1925 certa specimina comparavit atque manifestam differentiam ab aqua externa sibi proposita invenit. Hoc concretum repertum est, sed non exclusio omnium aliarum viarum naturalium. Explicatio completa per condensationem copiam et condiciones probare deberet. E contrario via originis aperta per se nondum productionem supernaturalem probat. Fontes hanc accuratam distinctionem permittunt; cultus ad sepulcrum Nicolai determinationem ultra repertum publicatum non requirit.[1][2]
Num magna puritas originem supernaturalem probat?
Puritas est verum repertum mensum, sed non sola probatio originis divinae. Neri ipse indicat quasdam aquas naturales residua valde exigua habere. Culturae eius praeterea bacteria ostenderunt; de plena sterilitate igitur loquendum non est. Ipsa numerorum publicatio investigationes pretiosas reddit. Specimina concreta ab aqua externa examinata distinguunt eorumque proprietates describunt. Sensus spiritualis in memoria sancti et in intercessione consistit. Non debet ulteriore assertione scientiarum naturalium fundari quam relatio non sustinet.[2][3]
Significatio pro fide
Ad sepulcrum Nicolai Barii vera liquoris collectio, antiquus cultus et reperta investigationum publicata coniunguntur. Mensurae anni 1925 aquam fere puram et differentias ab aqua externa examinata ostenderunt. Origo inde definitive explicata non est. Manna signum veneratum memoriae et intercessionis sancti Nicolai manet.[1][2][3]
Quomodo miracula in vita Sanctorum examinentur
Stigmata, bilocatio et mutationes materiales diversas investigationes requirunt.
Instrumenta investigationis et processus ecclesiasticus →Fontes et documenta
Indicationes de accessu et ambitu assertionum te adiuvant ut documenta ipse aestimes.
- [1] La Manna di San Nicola
Informatio ipsius institutionis; non studium independens scientiarum naturalium.
Fontem aperi · basilicasannicola.it ↗ - [2] Documenti scientifici sulla natura della Manna
Relationes primariae cum methodis et valoribus mensis; non ut hodiernum aquae potabilis examen aut generalis exclusio causarum naturalium legendae.
Fontem aperi · basilicasannicola.it ↗ - [3] La Manna o Myron
Expositio historica basilicae cum excerptis fontium.
Fontem aperi · basilicasannicola.it ↗ - [4] Traslazione delle reliquie
Contextus loci peregrinationis.
Fontem aperi · basilicasannicola.it ↗ - [5] Scientific documents on the nature of Manna
Traditionem textus accessibilem confirmat; non est altera investigatio independens.
Fontem aperi · stnicholascenter.org ↗
