Capharnaum servus centurionis graviter aegrotus iacet. Dux pro eo intercedit et Iesum auxilium rogat. Tam valde potestati eius confidit ut visitationem apud lectum aegroti non postulet: unum verbum Christi sufficit. Iesus hanc extraordinariam fidem laudat, et servus sanatur. Matthaeus sanationem eadem hora testatur; Lucas narrat legatos redeuntes eum sanum invenire. Cura aegroti, intercessio seniorum Iudaeorum et humilis fiducia centurionis hoc miraculum distinguunt. Petitio eius in oratione Ecclesiae ante sanctam Communionem vivit.
Iesus servum graviter aegrotum centurionis sanat, domum eius non ingrediens. Verbum eius ultra distantiam loci operatur; centurio huic potestati confidit et auxilium petitum accipit.
Centurio pro servo suo aegroto rogat
Iesus Capharnaum venit. Ibi servus centurionis graviter aegrotus iacet: Matthaeus eum paralyticum et valde patientem describit, Lucas narrat eum morti propinquum et domino suo carum esse. Centurio pro aegroto intercedit. Secundum narrationem Lucae fusiorem, primo seniores Iudaeorum ad Iesum mittit. Petitionem instanter proponunt et necessitudinem eius cum populo suo nominant: synagogam eis aedificavit. Iesus cum eis vadit. Vir potestate militari imperandi praeditus auxilium ab eo quaerit cuius potestas proprium eius gradum longe excedit.[1][2]
Unum verbum Domini sufficit
Cum Iesus prope domum est, secundum Lucam amici centurionis cum alio nuntio veniunt. Dux se dignum non censet qui Dominum sub tectum suum recipiat; ideo etiam petitionem per alios proponi fecit. Confidit Iesum solo verbo servum sanare posse. Ad explicandum propriam experientiam affert: sub potestate constitutus est et milites atque servos sub se habet; mandata eius exsequuntur. Matthaeus petitionem tamquam colloquium immediatum inter centurionem et Iesum contrahit. Utrumque Evangelium petitionem decisivam verbi efficacis Domini servat.[1][2]
Iesus fidem laudat, servus sanatur
Iesus hanc fiduciam miratur et ad homines qui eum comitantur convertitur. Talem fidem in Israel non invenit. Apud Matthaeum centurioni dicit ut secundum fidem eius fiat; servus eadem hora sanatur. Lucas consignat legatos redeuntes servum sanum invenire. Petitio ex una parte et status aegroti ex altera ita expresse coniunguntur. Comparatio militaris centurionis impletur: distantia loci potestatem Christi non impedit. Chrysostomus extollit Iesum hanc fiduciam expresse agnoscere et sanatione confirmare.[1][2][4]
Fides quae limites transit
Matthaeus laudem Iesu cum promissione coniungit multos ab oriente et occidente cum Abraham, Isaac et Iacob in Regno caelorum recubituros esse. Centurio ita ad congregationem gentium remittit. Lucas simul seniores Iudaeorum tamquam sinceros intercessores ostendit, qui ducem aestimant et petitionem eius sustinent. In centro stat concreta coniunctio curae, intercessionis et fiduciae. Gradus petentis donum ei non praestat; illud humiliter Christo confidens accipit. Occursus conspectum ad salutem Dei pro gentibus aperit, sine generali deminutione Israel. Laus ad fidem pertinet quae veram potestatem Domini agnoscit.[1][2]
Petitio ante sanctam Communionem
Domine, non sum dignus: in oratione Romana Communionis Ecclesia habitum centurionis suscipit. Indignitatem suam confitetur et unum verbum sanans Domini petit. Catechismus hanc necessitudinem expresse explicat. Petitio liturgica sanationem ad animam communicantis dirigit; ita fidem explicat quam Christus Capharnaum laudavit. Humilitas hic non significat carentiam valoris. Iesus centurionem non contemnit, sed fiduciam eius aestimat. Similiter fidelis ad Communionem accedit certus Christum se ei donare velle. Nemo ex proprio merito de Domino disponit; tamen quisque salvificam eius propinquitatem plena fiducia petere potest.[5][1][2]
Testes et investigatores
Centurio
Intercessor aegroti
Pro servo graviter patiente rogat et potestati Iesu ultra omnem distantiam confidit. Christus extraordinariam eius fidem laudat.[1][2]
Seniores Iudaeorum
Intercessores et legati
Petitionem centurionis commendant et amorem eius erga populum suum atque aedificationem synagogae nominant.[2]
Amici et nuntii redeuntes
Latores petitionis et testes exitus
Amici humilem centurionis petitionem afferunt; legati domum redeuntes servum sanum inveniunt.[2]
Matthaeus et Lucas
Evangelistae
Uterque fiduciam, verbum Christi et sanationem testatur; Matthaeus eandem horam nominat, Lucas reditum ad servum sanum.[1][2]
Historia ordine exposita
- Capharnaum
- Petitio auxilii
Matthaeus centurionem directe rogantem exhibet; Lucas primo seniores Iudaeorum nominat.[1][2]
- Fiducia in unum verbum
Indignitas ad recipiendum et comparatio cum potestate imperandi proponuntur.[1][2]
- Laus fidei et sanatio
- Petitio ante Communionem
Applicatio liturgica petitionem sanationis ad animam communicantis dirigit.[5]
Aestimatio ecclesiastica
Ecclesia hoc miraculum in auctoritate testimonii Sacrae Scripturae accipit. Evangelia opera et verba Iesu servant; Patres Ecclesiae significationem eorum pro fide et vita Ecclesiae patefaciunt.
Sermo directus et legati: duo modi expositionis
Matthaeus petitionem ut colloquium directum refert; Lucas primo seniores Iudaeorum et deinde amicos tamquam nuntios describit. Augustinus hanc differentiam per actionem vicariam explicat: quod quis per delegatos suos fieri iubet, tamquam propria eius actio et verba appellari potest. Matthaeus ita centurionem ut auctorem petitionis respicit; Lucas mediationem explicat. Haec solutio utrumque textum et nucleum eorum communem reveretur. Fons neque nomen et exactam unitatem militarem centurionis neque diagnosim servi vel epistulas participantium postea servatas nominat. Matthaeus necessitudinem temporalem sanationis cum verbo Iesu testatur; Lucas statum sanum in reditu. Restitutio ad singula momenta secunda hos datos excedit.[1][2][3]
Obiectiones et responsiones
Venitne ipse centurio ad Iesum an per legatos egit?
Lucas expresse legatos et declarationem centurionis nominat, se indignum etiam immediato accessu censuisse. Matthaeus petitionem per eos propositam directe centurioni attribuit. Augustinus explicat cur in hoc nulla contradictio necessaria insit: in sermone ordinario actio mandanti attribuitur, etiamsi alii eam exsequuntur. Narratio fusa ita formam brevem complet. Non oportet inde pelliculam ad singula minuta omnium colloquiorum graduum conficere. Decisivum est eundem centurionem pro servo rogare, eandem potestatem Iesu agnoscere et sanationem accipere. Duo Evangelia hanc necessitudinem diversa amplitudine servant.[1][2][3]
Estne sanatio ex distantia omnino verificabilis?
Distantia non impedit quominus status aegroti comprobetur. Lucas ipsum reditum legatorum et inventionem servi sani narrat; Matthaeus convalescentiam cum hora verbi Iesu coniungit. Evangelia ita tum petitionem tum impletionem eius testantur. Ad hodiernum examen clinicum exacta causa morbi et inventa anteriora atque posteriora desunt. Haec tamen condicio distantiam neque explicationem naturalem neque refutationem reddit. Eventus testatus potestatem Christi respicit, quae nulli arti curandi neque visitationi apud lectum alligatur. Chrysostomus laudem centurionis ita prorsus interpretatur: intellexit verbum efficax Iesu sufficere. Credibilitas miraculi igitur cum testimonio Evangeliorum et persona eius qui sanat coniuncta est.[1][2][4]
Significatio pro fide
Miraculum Capharnaum potestatem sanantem verbi Christi revelat. Centurio limites propriae potestatis imperandi novit et Domino se committit; servus eius sanatur. Ecclesia hanc coniunctionem humilitatis et fiduciae in oratione Communionis servat: sanationem a Christo exspectat, cuius propinquitatem et gratiam ex proprio merito vindicare non potest.[1][2][5]
Quomodo miracula Iesu investigentur
Testimonium apostolicum, traditio historica et opera Christi.
Instrumenta investigationis et processus ecclesiasticus →Fontes et documenta
Indicationes de accessu et ambitu assertionum te adiuvant ut documenta ipse aestimes.
- [1] Evangelium secundum Matthaeum
Versio colloquii directi, comparatio potestatis, sanatio eadem hora.
Fontem aperi · vatican.va ↗ - [2] Evangelium secundum Lucam
Versio cum senioribus Iudaeorum, amicis et reditu nuntiorum.
Fontem aperi · vatican.va ↗ - [3] De consensu evangelistarum, liber II, caput 20
Differentiam inter accessum directum et mediationem tractat. Antiqua concordatio, non testimonium additum.
Fontem aperi · newadvent.org ↗ - [4] Homilia 26 in Evangelium secundum Matthaeum
Interpretatio fiduciae in potestatem verbi Iesu.
Fontem aperi · newadvent.org ↗ - [5] Catechismus Catholicae Ecclesiae: Convivium paschale
Explicatio officialis receptionis petitionis centurionis in orationem Communionis; formula liturgica cum originalibus verbis Evangelii non identificatur.
Fontem aperi · vatican.va ↗