Circa Pentecosten anni 1544 Philippus Neri in catacumbis Romanis pro donis Spiritus Sancti orabat. Primus biographus Pietro Giacomo Bacci tradit quomodo globus igneus in pectus eius intraverit eumque ardenti Dei amore repleverit. Tumor insignis et postea valida cordis palpitatio experientiam comitabantur. Post mortem eius medici mutationes duarum costarum et regionis cordis descripserunt. Gratia in principio diuturnae eius actionis ut Apostoli Romae stat. Ex oratione, visitatione aegrotorum, comitatu spirituali et vita communi Oratorium crevit.
Pietro Giacomo Bacci experientiam Philippi in Pentecoste tradit: dum Spiritum Sanctum invocabat, globus igneus in pectus eius intravit eumque caritatis ardore replevit. Traditio vitae phaenomena corporalia cum ea coniuncta et insigne repertum post eius mortem describit.
Oratio Philippi in catacumbis
Philippus Romae saepe ecclesias et catacumbas adibat, ut diu oraret. Prima traditio vitae singularem experientiam Pentecostes anni 1544 apud Sanctum Sebastianum collocat. Tunc adhuc laicus erat; ordinatio sacerdotalis tantum anno 1551 secuta est. In recollectione dona Spiritus Sancti intime petebat. Haec petitio initium extraordinariae experientiae constituit, quae reliquam eius vitam comitatura erat. Locus in ampla expositione a prioribus confusionibus cum Sancto Callisto distinguitur. Eventus ad annos Romanos Philippi ante posteriorem Oratorii institutionem pertinet.[1]
Ignis amoris Dei
Pietro Giacomo Bacci describit quomodo Philippus orans globum igneum perceperit, qui per os in pectus eius intravit. Caritatis ardor tam vehemens factus est ut se humi proiceret et pectus nudaret, ut levamen inveniret. Deinde manifestum tumorem sensit, sine vulnere externo respondente aut dolore alias exspectando. Experientia ei praesens mansit ut singulare Spiritus Sancti donum. Amor eius Dei validam corporis participationem habebat; in traditione vitae posteriores peculiaritates regionis pectoris cum hoc initio coniunguntur.[1]
Cor pro hominibus Romae
Oratio Philippi eum ad homines duxit. Aegrotos visitabat, homines spiritualiter comitabatur eosque ad communem orationem congregabat. Post ordinationem sacerdotalem anno 1551 ministerium sacramentale ac praesertim confessio accesserunt. Ex eius consuetudine Oratorium crevit, cuius vitam praedicatio, oratio et pietas humana benevolentia plena signabant. Anno 1575 communitas stabilem formam ecclesialem accepit. Fama igitur Philippi ut laeti Apostoli Romae ad momentum signi cordis eius pertinet: amor acceptus eum ad aliorum sollicitudines aperuit atque in longa vita servitii efficax factus est.[1][2]
Amor Dei totum hominem complectitur
Cor in pietate christiana centrum personae significat: hominem in cogitando, volendo et amando. Experientia Philippi hunc sensum spiritualem cum insigni experientia corporali coniungit. Amor Dei ei abstracta notio non mansit. Eum comprehendit eiusque actionem formavit. In ulteriore eius vita fructus visibiles fiunt: gaudium, oratio, cura aegrotorum et comitatus multorum hominum. Cultus signi cordis eius ad hoc Dei donum dirigitur. Invitat ut eundem amorem petamus eique in proprio servitio locum praebeamus.[1][2]
Palpitatio cordis et repertum post mortem
Homines ex Philippi consuetudine validam cordis palpitationem animadverterunt, praesertim in actibus spiritualibus. Dissimilia visioni personali, talia phaenomena corporalia ab aliis percipi poterant. Post mortem eius anno 1595 medici mutationes duarum costarum et dilatationem regionis cordis descripserunt. Hoc repertum per traditionem biographicam servatur. Narrationi aspectum corporalem tribuit, qui interiorem Philippi experientiam excedit. Ad accuratam tamen diagnosim hodiernam integra documenta originalia examinis necessaria essent. Expositio exstans repertum illius temporis tradit, quin hodiernum examen cardiologicum substituat.[1]
Prima vita eiusque traditio
Ampla expositio Catholic Encyclopedia ad primum biographum Bacci provocat atque vitam Philippi, experientiam Pentecostes et phaenomena corporalia concomitantia exponit. Fons adhibitus hanc traditionis viam manifestat. Primam vitam transmittit; novum examen corporis per se independens non est. Expositio quoque Status Civitatis Vaticanae experientiam Pentecostes in sancti biographiam recipit. Ita continua receptio ecclesialis documentatur. Ad singulas notitias anatomicas aestimandas decretorium manet ad quam descriptionem priorem quaeque publicatio recurrat.[1][2]
Testes et investigatores
Philippus Neri
Qui rem expertus est
Visio et interior amoris sensus per traditionem vitae eius cognoscuntur.[1]
Pietro Giacomo Bacci
Primus biographus
Expositio eius experientiam et phaenomena corporalia concomitantia transmittit.[1]
Medici post mortem Philippi
Examinatores traditione relati
Secundum traditionem biographicam mutationes duarum costarum et regionis cordis descripserunt.[1]
Historia ordine exposita
- Nativitas Florentiae
- Experientia Pentecostes
Traditio orationem eius in catacumbis cum signo igneo coniungit.[1]
- Ordinatio sacerdotalis
Philippus ministerium sacerdotale Romae incipit.[2]
- Forma ecclesialis Oratorii
Approbatio pontificia communitatem ex apostolatu eius ortam stabilit.[1]
- Mors et examen
Post mortem eius insolitum repertum pectoris traditur.[1][2]
Aestimatio ecclesiastica
Traditio ecclesialis experientiam cum vita sancti Philippi Neri coniungit. Repertum corporale post mortem traditum pro hodierna peritia cardiologica aut experimentali visionis explicatione exhiberi non debet.
Obiectiones et responsiones
Num palpitatio cordis morbum manifestabat?
Palpitatio cordis causas medicas naturales habere potest. Possibilitas autem generalis nondum certum Philippi morbum indicat neque per se omnes notitias traditas explicat. Ad diagnosim retrospectivam integra reperta hodierna desunt. Casus praeterea ex pluribus testimoniis inter se coniunctis constat: personali experientia Pentecostes, corporalibus aliorum observationibus et fructibus longae vitae eius. Aestimatio spiritualis hoc nexu nititur. Quaestio medica proponi potest; singularem gratiam solo facto quod proponitur non refutat.[1][2]
Num mutationes costarum visionem probant?
Repertum traditum primum peculiaritatem corporalem confirmat, quatenus descriptio illius temporis fida est. Causam aut exactum originis tempus per se solum non determinat. In hoc casu examen per primam biographiam transmittitur. Eius igitur notitiae cum hac fontium via indicandae sunt. Pondus positivum ex nexu cum propria Philippi experientia, observationibus per vitam eius et constanti eius amore Dei et proximi oritur. Costae pars huius testimonii sunt; totam interpretationem spiritualem solae non sustinent.[1]
Significatio pro fide
Signum cordis Philippi experientiam gratiae mature traditam cum observationibus corporalibus et fructuosa vita sancta coniungit. Caritatis ardor anni 1544 in constans eius servitium hominum Romae duxit. Testimonium pondus suum ex hoc nexu orationis, corporis et actuosae caritatis proximi accipit.[1][2]
Quomodo miracula in vita Sanctorum examinentur
Stigmata, bilocatio et mutationes materiales diversas investigationes requirunt.
Instrumenta investigationis et processus ecclesiasticus →Fontes et documenta
Indicationes de accessu et ambitu assertionum te adiuvant ut documenta ipse aestimes.
- [1] St. Philip Romolo Neri
Expositio historica iuris publici cum ampla transmissione primi biographi; non directa examinatio autopsiae originalis.
Fontem aperi · newadvent.org ↗ - [2] May 26: Saint Philip Neri
Hodierna receptio ecclesialis traditionis; non relatio medica independens.
Fontem aperi · vaticanstate.va ↗
