Mense Septembri 1224 Franciscus in monte Alvernae stigmata Christi accepit. Tempore orationis et ieiunii Seraph crucifixum vidit. Deinde signa in manibus, pedibus et latere dextro ferebat. Primi fontes Franciscani observatores stigmatum eo vivente et in cadavere nominant; Fratris Leonis adnotatio et prima Thomae de Celano vita eventum iam in prima generatione collocant. Bonaventura alia sociorum adhuc viventium testimonia collegit. Ecclesia stigmata veneratur ut visibilem expressionem conformitatis sancti cum Christo crucifixo.
Franciscus in monte Alvernae post visionem Seraph crucifixi stigmata visibilia in manibus, pedibus et latere dextro accepit. Primi fontes signa corporalia per observatores ex eius consuetudine et per homines qui eum post mortem viderunt testantur.
Oratio et ieiunium in monte Alvernae
Prima traditio Franciscana ad mensem Septembrem 1224 ducit. Franciscus cum comitibus in montem Alvernae se recepit, ut ante festum sancti Michaelis diutius orationi et ieiunio vacaret. Morbi et labores vitae eum iam debilitaverant. In montis solitudine passionem Christi contemplabatur. In hoc tempore, prope festum Exaltationis Sanctae Crucis, stigmatizatio accidit. Posterior memoria liturgica die 17 Septembris hunc eventum celebrat. Duos ultimos vitae eius annos signavit.[2]
Seraph crucifixus
Bonaventura visionem Seraph sex alis praediti describit, in cuius specie Franciscus simul Crucifixum percepit. Gaudium de Dei propinquitate et dolor de passione Christi eum penetraverunt. Visione finita, stigmata apparuerunt. Bonaventura in eis transformationem per caritatis ardorem agnoscit: Franciscus ei conformatus est, cuius paupertas et sui donatio totam eius vitam direxerant. Ipsa visio per traditionem vitae servatur. Effectus eius corporales deinde ab aliis hominibus visi sunt atque alteram testimonii partem constituunt.[1]
Signa in manibus, pedibus et latere
Primi textus formas insignes, clavis similes, in manibus et pedibus atque vulnus in latere dextro describunt. Bonaventura de formationibus e carne clavis similibus loquitur; e vulnere lateris sanguis vestimenta tingere poterat. Franciscus signa abscondere conatus est. Fratres eius tamen, dum eum curabant, per vestimenta aut tactum ea cognoverunt. Post mortem eius corpus ab aliis hominibus visum est. Haec singula narrationi definitam formam corporalem tribuunt. Fontes de stigmatibus visibilibus et diutius permanentibus loquuntur, quae cum passione Christi coniuncta sunt.[1]
Bonaventurae interrogationes et Alexandri testimonium
Bonaventura magnam vitae narrationem aliquot decenniis post eventum composuit atque in prologo declarat se socios adhuc viventes interrogavisse. Certum quoque testimonium publicum nominat: Alexander IV papa coram fratribus declaravit se stigmata Francisco vivente propriis oculis vidisse. Bonaventura refert se huic declarationi interfuisse. Ita via traditionis concrete indicatur. Alexander signa corporalia testatus est; Bonaventura eius declarationem testatus est. Accedunt relationes de fratribus curantibus et de corporis inspectione post mortem. Variae observationes inter se complentur.[1]
Stigmata iam mature testata sunt
Iam prima Thomae de Celano vita stigmata narrat. Fratris Leonis adnotatio ad schedulam benedictionis autographam Alvernam pariter cum stigmatibus coniungit. Casus igitur in prima traditione e consuetudine sancti consistit. Hoc assertioni contradicit stigmatizationem tantum post saecula excogitatam esse. Posteriores vitae narrationes hos fontes recipiunt et aliis nuntiis complent. In earum comparatione exemplaria communia consideranda sunt; ipsum autem primum fundamentum inde non afficitur. Hoc inter validissimas rationes historicas credibilitatis eventus numeratur.[2]
Cultus ecclesialis stigmatum
Gregorius IX Franciscum anno 1228 canonizavit. Stigmata propriam memoriam liturgicam acceperunt atque praecipua expressio Franciscanae sequelae Christi facta sunt. Allocutio quoque pontificia ad octingentesimum anniversarium anno 2024 ea aestimat ut donum conformitatis cum Christo paupere et crucifixo. Receptio ecclesialis contemplationem stigmatum cum cura hominum patientium coniungit. Qui corpus sancti signatum intuetur, vulneratos suae ipsius consuetudinis percipere debet. Ita cultus ad concretam caritatem ducit, quam Franciscus vivebat.[2][3]
Status probationum historicarum
Examen casus primis testimoniis scriptis, tradentibus nominatim indicatis et observationibus per longius tempus nititur. Textus servati secundum originem, propinquitatem ad Franciscum et mutuam dependentiam comparari possunt. Hodiernum autem examen dermatologicum vulnerum illius temporis fieri non potest: photographiae, specimina textuum aut mensurae continuae anni 1224 non exstant. Probatio historica igitur aliam formam habet quam hodierna historia clinica. Eius vis in primis ac distinctis declarationibus e consuetudine vitae publice notae et in earum constanti receptione ecclesiali consistit.[1][2]
Testes et investigatores
Frater Leo
Socius proximus
Adnotatio eius ad schedulam benedictionis inter praecipua prima testimonia de Alverna et stigmatibus numeratur.[2]
Alexander IV
Observator a Bonaventura citatus
Bonaventura narrat Alexandrum publice declaravisse se signa sancto vivente vidisse.[1]
Bonaventura
Biographus et testis posterioris declarationis
Socios interrogavit; secundum propriam declarationem Alexandri testimonio interfuit, non eventui anni 1224.[1]
Historia ordine exposita
- Alverna ut locus secessus
Mons cum motu Franciscano coniungitur.[2]
- Stigmatizatio
Franciscus tempore orationis in monte Alvernae stigmata Christi accipit.[1][2]
- Mors Francisci
- Canonizatio
Gregorius IX Franciscum sanctum declarat.[2]
- Bonaventurae Legenda maior
Bonaventura antiquiora testimonia et sociorum declarationes ordinat.[1]
- Memoria octingentorum annorum
Ecclesia stigmata ut signa sequelae Christi commemorat.[3]
Aestimatio ecclesiastica
Stigmata Francisci ad diuturnum cultum ecclesialem pertinent et in calendario Franciscano proprie commemorantur. Haec receptio multo maius pondus habet quam quaelibet narratio privata nondum iudicata, sed peritia medica hodierna non est.
Obiectiones et responsiones
Num stigmata tantum idealis descriptio eius sequelae Christi sunt?
Auctores Franciscani Franciscum expresse ut Crucifixi sequacem interpretantur. Hic sensus fictionem rei corporalis non probat. Contra ornamentum tantum sero ortum loquuntur prima Thomae de Celano vita, Fratris Leonis adnotatio atque relationes de certis observatoribus. Fontes praeterea visionem a stigmatibus deinde visibilibus distinguunt. Posteriores auctores exemplaribus antiquioribus utuntur neque simpliciter ut alii testes independentes numerari debent. Primus autem nucleus permanet. Eventus historicus simul profundum momentum theologicum habere et secundum illud describi potest.[1][2]
Num laesio sibi ipsi illata aut causae psychosomaticae probatae sunt?
Fontes servati nullam positivam probationem laesionis sibi ipsi illatae praebent. Talis coniectura certis indiciis atque explicatione cursus descripti fulciri deberet. Interpretatio quoque psychosomatica ostendere debet quas notitias reapse comprehendat. Francisci studium occultationis et observationes eorum qui eum curabant intra traditionem contra simplicem exhibitionem publicam loquuntur. Plena diagnosis differentialis hodierna e textibus mediaevalibus iam fieri non potest. Inde tamen aeque parum sequitur causam naturalem probatam esse. Totum testimonium historicum eiusque receptio ecclesialis affirmationem stigmatizationis rationibus fundatam sustinent.[1][2]
Significatio pro fide
Stigmata Francisci iam in prima generatione sociorum eius testata sunt. Primi fontes, observatores nominatim indicati et diuturnus cultus ecclesialis eorum credibilitatem sustinent. In monte Alvernae visibile factum est quod vitam eius signabat: amor Christi pauperis et crucifixi atque promptitudo eum omnino sequendi.[1][2][3]
Quomodo miracula in vita Sanctorum examinentur
Stigmata, bilocatio et mutationes materiales diversas investigationes requirunt.
Instrumenta investigationis et processus ecclesiasticus →Fontes et documenta
Indicationes de accessu et ambitu assertionum te adiuvant ut documenta ipse aestimes.
- [1] The Life of Saint Francis of Assisi
Fons primarius iuris publici; Bonaventura antiquiores observationes transmittit et propriam praesentiam in Alexandri declaratione affirmat.
Fontem aperi · ecatholic2000.com ↗ - [2] St. Francis of Assisi
Conspectus fontium iuris publici; secundum medicinam hodiernae peritiae aequiparandus non est.
Fontem aperi · newadvent.org ↗ - [3] Ad communitatem Franciscanorum Alvernae et provinciae Tusciae
Hodiernam receptionem pontificiam et interpretationem spiritualem documentat, non novum rei examen.
Fontem aperi · vatican.va ↗
