Die 1 Aprilis 1375 Catharina Senensis post sacram Communionem in ecclesia Sanctae Christinae Pisis stigmata Christi accepit. Eius confessarius Raimundus Capuanus aderat atque rei cursum consignavit. Catharina Crucifixum in magna luce vidit; quinque radii manus, pedes et cor percusserunt. Ea petente, stigmata occulta manserunt. Dolores eorum porro ferebat, dum vitam orationi, aegrotis et servitio Ecclesiae impendebat. Raimundi narratio et eius observationes et colloquium subsequens servat, in quo Catharina gratiam acceptam ei explicavit.
Catharina confessario suo testata est quinque radios e vulneribus Christi manus, pedes et cor percussisse. Petivit ut stigmata extrinsecus invisibilia essent. Raimundus Capuanus quod post Communionem accidit observavit atque eius subsequentem explicationem tradidit.
Post Communionem in ecclesia Sanctae Christinae
Raimundus Capuanus rem in vita Catharinae a se conscripta describit. Cum ea aliisque comitibus Pisis habitabat. Ea rogante, in ecclesia Sanctae Christinae Missam celebravit eique Communionem ministravit. Deinde diu in profunda recollectione mansit. Qui exspectabant viderunt eam in genua se erigere, brachia extendere et clausis oculis permanere. Tandem concidit. Raimundus aderat et haec observata consignavit. Catharina hoc orationis tempore stigmata accepit; deinde ei quod sibi acciderat credidit.[1]
Quinque radii e vulneribus Christi
Catharina Raimundum ad se vocari iussit atque submissa voce de stigmatibus acceptis locuta est. Eo interrogante, Christum in cruce magna luce circumfusum descripsit. Quinque radii, primum sanguinei, e vulneribus eius procedebant atque in eam dirigebantur. Catharina petivit ut stigmata extrinsecus occulta manerent. Antequam eam tangerent, radii in claram lucem mutati sunt. Manus, pedes et cor percusserunt. Raimundus quaesivit qua in parte corporis hoc accidisset; Catharina sinistram cordis partem nominavit et quomodo ad crucem conversa esset explicavit. Colloquium traditum haec singula servat.[1]
Vulnera occulta et comitum sollicitudo
Catharina post rem gestam debilitata erat atque in hospitio iterum animo defecit. Comites, ne eam amitterent timentes, rogaverunt ut pro diuturniore inter eos vita oraret. Catharina respondit se voluntatem Dei accipere velle. Dominica proxima Raimundus eam manifesto corroboratam vidit. Ei explicavit vulnera mansisse, sed se non iam eodem modo exhaurire. Gratia participationem passionis Christi cum continuato servitio hominum sibi commissorum coniunxit.[1]
Cum Christo pati et Ecclesiae servire
Catharina anno 1461 canonizata est. Cura aegrotorum, epistulae, oratio et studium Ecclesiae cursum vitae eius ostendunt. Stigmata occulta ad hanc sui donationem pertinent. Participatio passionis Christi eam ad caritatem atque sollicitudinem de aliorum salute duxit. Ipsa occultationis petitio huic servitio congruit. Momentum gratiae in unione cum Christo consistit, cuius fructus in vita visibiles fiunt. Ecclesialis Catharinae cultus stigmata intra integram hanc sanctae personam commemorat.[1][2]
Raimundus Capuanus ut testis proximus
Raimundus Catharinae confessarius et comes erat. Legendam maiorem circa annum 1395, post eius mortem, perfecit et pro multis rebus ad propriam praesentiam atque colloquia recurrere poterat. In eventu Pisano quae vidit ab iis distinguit quae Catharina postea ei explicavit. Haec accurata distinctio narrationi singulare pondus tribuit. Alias primas traditiones Thomas Caffarini collegit; postea testes in processu Castellano interrogati sunt. Hi fontes cognitionem vitae Catharinae altius aperiunt. Pro interiore radiorum visione proprium eius testimonium, per Raimundum servatum, fundamentum immediatum manet.[1][2]
Crucifixus et memoria Pisarum
Sanctuarium Senense nexum servat cum Crucifixo coram quo Catharina Pisis oravit. Expositio sanctuarii eum cum stigmatizatione coniungit eiusque translationem Senas anno 1565 memorat. Ita res concreta e mundo orationis eius servatur. Relatio inter crucem, locum et vitae narrationem cultum in historia radicat. Crucifixus per hanc originem traditionem scriptam complet; instrumentum radiis lucis metiendis non est. Stigmata secundum Catharinae petitionem occulta erant atque ideo praesertim per testimonium eius et Raimundi narrationem cognoscuntur.[3]
Testes et investigatores
Raimundus Capuanus
Confessarius et narrator praesens
Habitudinem corporis observatam et subsequens colloquium testatur; radios lucis ex propria Catharinae declaratione cognoscit.[1]
Catharina Senensis
Quae rem experta est
De visione, vulneribus invisibilibus et doloribus narrat.[1]
Comites Catharinae
Communitas praesens
Infirmitatem Catharinae observaverunt, de ea solliciti fuerunt atque communiter pro continuato eius servitio rogaverunt.[1]
Historia ordine exposita
- Nativitas Senis
Catharina in familia Benincasa adolescit.[2]
- Commoratio Pisis
Stigmatizatio diei 1 Aprilis attribuitur.[3]
- Mors Romae
Catharina die 29 Aprilis moritur.[2]
- Legenda maior
Raimundus amplam vitae narrationem perficit.[2]
- Canonizatio
Pius II Catharinam sanctam declarat.[2]
- Crucifixus Senis
Crux cum stigmatizatione coniuncta Senas pervenit.[3]
Aestimatio ecclesiastica
Stigmatizatio in ecclesiali Catharinae cultu traditur. Secundum narrationem non agitur de vulneribus visibilibus quae ea vivente publice examinata sint. Canonizatio et ecclesialis doctrinae aestimatio a constatatione medica distinguendae sunt.
Obiectiones et responsiones
Quomodo stigmata invisibilia testimonio confirmari possunt?
Catharina ipsa de visione, doloribus et petitione sua ut stigmata occultarentur narravit. Raimundus habitum corporis et infirmitatem eius vidit atque colloquium subsequens cum interrogationibus consignavit. Duo igitur accessus accurate distincti adsunt: externa eius observatio et proprium illius testimonium. Dolor interior etiam alias alienis oculis immediate conspici non potest. Ad originem eius supernaturalem aestimandam credibilitas personae in toto contextu spirituali iudicanda est. Fons vulnera aperta a medicis dimensa non praebet neque se praebere asserit. Vis eius in teste proximo et in colloquio concrete servato consistit.[1]
Num Catharina tantum ad exemplum Francisci depicta est?
Stigmata Francisci ad mundum religiosum illius aetatis pertinebant. Hoc sermonem et comparationes afficere potest, sed accommodationem fictam non probat. Catharinae narratio propriam formam habet: petitionem invisibilitatis, radiorum conversionem in claram lucem atque accuratas Raimundi interrogationes de latere cordis. Haec singula cum mera translatione vulnerum publice visibilium non congruunt. Aestimatio historica intervallum usque ad scripturam et personalem Raimundi necessitudinem aeque considerat ac eius propinquitatem ad eventum. Argumentum commune praecipuum est sequela Christi, quae in Catharinae servitio propriam probationem invenit.[1][2]
Significatio pro fide
Stigmata occulta Catharinae per proprium eius testimonium et amplam narrationem confessarii praesentis cognoscuntur. Raimundus observationem et colloquium accurate distincta servat. Gratia ad participationem passionis Christi ducit atque in caritate Catharinae eiusque servitio Ecclesiae exprimitur.[1][2]
Quomodo miracula in vita Sanctorum examinentur
Stigmata, bilocatio et mutationes materiales diversas investigationes requirunt.
Instrumenta investigationis et processus ecclesiasticus →Fontes et documenta
Indicationes de accessu et ambitu assertionum te adiuvant ut documenta ipse aestimes.
- [1] La Vie de sainte Catherine de Sienne
Testimonium primarium confessarii praesentis; narratio propriae Catharinae explicationis.
Fontem aperi · bibliotheque-monastique.ch ↗ - [2] St. Catherine of Siena
Conspectus historicus iuris publici, non iudicium medicum hodiernum.
Fontem aperi · newadvent.org ↗ - [3] The Shrine of the House of Saint Catherine
Hodierna expositio institutionalis loci, Crucifixi et cultus.
Fontem aperi · santacaterina.siena.it ↗
